کتاب «فقط زمانی باز شود که...» نوشته دکتر جولی اسمیت (روان شناس بالینی) شبیه یک همراه دم دستی برای روزهای سخت است. این کتاب مثل رمان از اول تا آخر خطی پیش نمی رود؛ هر فصل با جمله «فقط زمانی باز شود که...» شروع می شود و دقیقا می رود سراغ حال و موقعیتی که ممکن است همین امروز تجربه اش کنی: وقتی حس می کنی کافی نیستی، وقتی غم ول کن نیست، وقتی مدام خودت را با بقیه مقایسه می کنی یا وقتی آینده مضطربت می کند. ایده اش این است که هر وقت درگیر یک حس یا فکر خاص شدی، همان بخش مربوط را باز کنی و همان موقع چیزی گیرت بیاید.
بعد از متن کوتاه و صمیمی اول هر فصل، نویسنده چند ابزار و تمرین کاربردی پیشنهاد می دهد تا بتوانی افکار به هم ریخته را مرتب تر ببینی و واکنش سالم تری نشان بدهی. حال و هوای کلی کتاب روی مهربانی با خود، شناخت فکرهای ناکارآمد و مدیریت احساسات می چرخد و لحنش هم قضاوت گر نیست؛ بیشتر شبیه حرف زدن یک دوست آگاه است تا یک متن خشک آموزشی. البته اگر کسی با مشکل های خیلی پیچیده و جدی دست و پنجه نرم کند، این کتاب جای درمان تخصصی را پر نمی کند، اما برای خیلی ها می تواند یک راهنمای فوری و قابل برگشت باشد که هر بار لازم شد دوباره سراغش بروند.
| تعداد برگ |
256 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2024 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6228312491 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات