می گفتند مسیر قطار تا فئربنکس یکی از آن تجربه هایی است که آدم تا آخر عمر یادش می ماند و واقعا هم همین طور بود. واگن ها با همان تلق و تولوق دوست داشتنی شان از دل جنگل های سفید پوش رد می شدند و کنار دریاچه هایی می گذشتند که گاهی می شد گوزن ها را دور و برشان دید. وقتی قطار به سمت پلی می رفت که چیزی حدود نود متر از زمین بالاتر بود، من از پنجره کمی خم شدم بیرون، کلاه پشمی را کشیدم روی گوش ها و محو منظره صخره ها و درخت های بلند زیر پایم شدم؛ یک دنیای تقریبا تک رنگ و سرد، ولی زنده و تماشایی.
جالب این بود که برای خیلی از مسافرها این مسیر کاملا معمولی بود؛ یکی می رفت دیدن فامیلش در واسیلا، یکی هر روز همین راه را برای کار تا تالکیتنا می آمد، یکی هم فقط برای خرید و کارهای روزمره بیرون زده بود. اما برای من ماجرا فرق داشت، انگار داشتم پا می گذاشتم به جایی که هنوز برایم ناشناخته بود و راهی سرزمین های قطبی و دور می شدم. همین تفاوت نگاه است که سفر را معنادار می کند؛ مسیر ممکن است یکی باشد، ولی هر کسی در دلش یک سفر جداگانه را زندگی می کند. کتاب معنای سفر اثر امیلی تامس هم دقیقا همین حس را زنده می کند.
| تعداد برگ |
215 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2020 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222543402 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
امیلی تامس |
| مترجم |
بهاره صفوی |
خیلی دوستش داشتم.
اگر دنبال کتابی هستید که کمک کند بین دو ترجمه یا خرید و نخریدن تصمیم بگیرید، این یکی از نظر محتوا ارزشمند است و بیشتر از خود سفر درباره نگاه ما به سفر حرف می زند. تنها ایرادش برای من تکرار بعضی نکته ها در چند فصل بود.
به نظرم برای همه مناسب نیست؛ من بعد از یک هفته هنوز با ریتم اولش کنار نیومدم. ایده ها جذابه ولی انتظار متن تند و سرگرم کننده نداشته باشید.
خوب بود و ارزش یک بار خوندن رو داشت.
برای باشگاه کتابخوانی محل کارمون طی 10 روز خوندیمش و بحث های خوبی راه انداخت. نقطه قوت اصلیش زاویه دید متفاوت و اطلاعات تاریخی ریزه که کمتر جایی می بینی.
کتاب پر از مثال و روایت های جالبه و باعث شد به تجربه های سفر خودم دوباره نگاه کنم. فقط بعضی جاها حس کردم توضیحات طولانی میشه و می شد خلاصه تر باشد.
سه چهار روزه تمومش کردم و به نظرم برای کسی که زیاد سفر میره ولی کمتر به معنایش فکر کرده انتخاب خوبیه. نکته مثبتش اینه که مدام کلیشه خوشبختی و سفر رو زیر سوال می بره.
من معمولا سفرنامه دوست دارم و این یکی بیشتر تحلیلی بود. از اواسط کتاب خیلی بهتر شد ولی اولش کمی کند پیش میره و ممکنه حوصله سر بر بشه.
یک ماهه دارم فصل فصل می خونم و هر بار چیزی برای فکر کردن میده. نثر روانه و ایده اصلی کتاب کمک می کنه سفر رو واقعی تر و کمتر نمایشی ببینی.
من حدود دو هفته است این کتاب رو می خونم و برای مسیر رفت و آمدم عالی بوده. نگاهش به سفر فقط تفریحی نیست و کلی نکته تاریخی و اجتماعی داره؛ مخصوصا بخش سفر زنان خیلی برام تازه بود.