کتاب «رها در باد» از جوجو مویز با تمرکز روی زندگی و انتخاب های زن ها جلو می رود و قصه را در دو خط زمانی موازی روایت می کند. داستان از لوتی شروع می شود؛ دختری که بعد از جنگ جهانی دوم آواره شده و سرپرستی اش به خانواده دکتر هولدن می رسد. لوتی کنار سیلیا، دختر هم سن و سال دکتر، بزرگ می شود و این دو نفر کم کم دنبال تجربه های تازه و بیرون زدن از چهارچوب های همیشگی زندگی می روند.
ورود یک گروه لندنی متفاوت و سنت شکن به حوالی محل زندگی شان، همه چیز را زیر و رو می کند؛ نگاهشان به دنیا عوض می شود و پای یک عشق جدی هم وسط می آید که روی سرنوشت چند نفر اثر می گذارد. در بخش زمان حال که حدود پنجاه سال بعد می گذرد، همان خانه قدیمی در حال بازسازی است و رازهایی که سال ها پنهان مانده بودند یکی یکی رو می شوند. در نهایت همراه داستان می روید تا بفهمید لوتی واقعا از گذشته اش فرار کرده یا بالاخره روبه روی آن می ایستد.
| تعداد برگ |
480 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
2003 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
9786007845790 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جوجو مویز |
| مترجم |
فرشته ایرانلی |
صادقانه بگم اگر ترجمه بهتر بود حتما بیشتر لذت میبردم، چون بعضی جمله ها خیلی گنگ بود. ولی خط داستانی قوی بود و برای کسی که دنبال یک رمان سرگرم کننده ست انتخاب بدی نیست.
اواخرش عالی بود، اصلا نمیشد زمینش گذاشت.
به نظرم برای کسی که تازه میخواد شروع کنه بهتره صبر داشته باشه تا داستان جون بگیره. من با وجود کندی اول کتاب، از بخش های میانی و پایان خیلی راضی بودم و حس کردم ارزش وقت گذاشتن رو داشت.
حدود یک ماه طول کشید بخونمش چون اولش هی ولش میکردم، اما وقتی رسیدم به وسط کتاب دیگه رهاش نکردم. نقطه قوتش تعلیق و شخصیت پردازی بود، فقط چند جا ریتم افت میکرد.
من دنبال چیزی شبیه من پیش از تو بودم و از نظر احساسات و درگیر کردن رابطه ها تا حدی نزدیکه، ولی اون ضربه احساسی رو کمتر داشت. اواخرش خیلی خوب شد و جمع بندی قابل قبول بود.
برای مسیر رفت و آمد مترو میخوندم و روزی حدود ۳۰ دقیقه جلو میرفتم. شروعش آرومه ولی کم کم شخصیت ها جا میفتن و از وسط واقعا صفحه ها سریع ورق میخوره. اگر با شروع کند مشکلی نداری ارزش خرید داره.
نیمه اولش منو خسته کرد.
ترجمه ای که من گرفتم بعضی جاها نامفهوم بود و مجبور شدم چند بار یک پاراگراف رو بخونم. با این حال خود داستان ایده خوبی داشت و کم کم بهتر شد.
سه شب پشت سر هم فقط برای این کتاب بیدار موندم. از اواسطش به بعد خیلی جذاب شد و پایانش خوب نشست.
من حدود دو هفته ست دارم میخونمش. نیمه اولش کمی کند و یکنواخت بود ولی از وسط به بعد واقعا کشش پیدا کرد و آخرش یک نفس تمومش کردم. اگر داستان احساسی دوست داری به نظرم میتونه نزدیک به حال و هوای من پیش از تو باشه.