کتاب ستون دنیایم باش اثر جنیفر نیون، قصه ی آشنایی دو نوجوان به اسم لیبی استرود و جک ماسلین است؛ دو نفری که هر کدام به شکلی طعم قلدری و قضاوت دیگران را چشیده اند. لیبی همان دختری است که بعضی ها با برچسب های آزاردهنده مسخره اش می کنند و بعد از یک دوره سخت و دوری از مدرسه، دوباره برمی گردد تا زندگی اش را جمع و جور کند و خودش را از نو بسازد.
از آن طرف جک یک راز بزرگ دارد: او چهره آدم ها را درست تشخیص نمی دهد و برای این که کسی نفهمد، مدام نقش بازی می کند و حتی گاهی دیگران را هدف شوخی های بی رحمانه قرار می دهد. اما برخوردش با لیبی همه چیز را به هم می ریزد؛ چون لیبی با اعتماد به نفس و امیدی که دارد، کم کم کاری می کند جک با خودش و انتخاب هایش رو به رو شود. این رمان نوجوان، هم تلخ است هم امیدوارکننده و درباره پذیرش خود، دوستی و پیدا کردن تکیه گاه وسط روزهای سخت حرف می زند.
| تعداد برگ |
384 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| سال انتشار میلادی |
2016 |
| نوع جلد |
جلد نرم |
| شابک |
978-600-8812-07-4 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جنیفر نیون |
| مترجم |
فرانک معنوی |
برای نوجوان ها سرگرم کننده است و روان نوشته شده. من برای کتابخوانی روزانه ۲۰ دقیقه ای گرفتم و خوب پیش رفت. برای بزرگسال ها شاید زیادی ساده باشد.
اگر از حال و هوای النور و پارک خوشتون اومده احتمالا این هم می چسبه. من تو ۳ روز خوندم و بیشتر از همه ارتباط شخصیت ها رو دوست داشتم. اما موضوع از وسط به بعد تکراری می شه و کشش کم می کنه.
من معمولا رمان نوجوان نمی خونم ولی این یکی رو برای تنوع امتحان کردم و دو روزه تمام شد. شروعش جذبم کرد و فضاسازی مدرسه و خانواده خوب بود. پایان بندی می تونست قوی تر و کمتر شتاب زده باشه.
معمولی بود ولی بد هم نبود.
برای ۱۳ تا ۱۵ سال خیلی مناسبه و پیام هایش درباره اعتماد به نفس خوبه. من نسخه کاغذی رو برای هدیه گرفتم و کیفیت چاپ هم قابل قبول بود. تنها چیزی که اذیتم کرد کلیشه ای شدن خط داستانی عاشقانه بود.
من تو یک هفته هر شب قبل خواب چند فصل خوندم. نقطه قوتش اینه که احساسات رو خوب توضیح می ده و دیالوگ ها طبیعی اند. ایراد کوچیکش برای من این بود که بعضی صحنه ها قابل حدس بود.
خیلی سریع خونده می شه و ریتمش خوبه.
من تو ۴ روز تمومش کردم و برای مسیر رفت و برگشت دانشگاه می بردمش. روایت روانه و شخصیت ها قابل لمس بودن، مخصوصا برای نوجوان ها. فقط داستانش یک جاهایی خیلی شبیه کارهای عاشقانه تکراریه.
برای خواهرم ۱۴ ساله گرفتم و دو شب پشت سر هم خوندش. نثر ساده و قابل فهمه و حس و حال نوجوانی رو خوب منتقل می کنه. اگر دنبال ایده جدید هستید شاید خیلی غافلگیر نشید.