کتاب «صداهایی از چرنوبیل» نوشته سوتلانا الکسیویچ (برنده نوبل ادبیات) روایتش را از دل یکی از تلخ ترین اتفاق های قرن بیرون می کشد؛ همان فاجعه نیروگاه هسته ای چرنوبیل در ۲۶ آوریل ۱۹۸۶ که اثرش فقط محدود به یک شهر نماند و زندگی آدم های زیادی را زیر و رو کرد. این کتاب به جای گزارش خشک و رسمی، با روایت های انسانی و نزدیک، حال و هوای آن روزها و بعد از آن را جلوی چشم می آورد.
الکسیویچ با تعداد زیادی از کسانی که مستقیم درگیر ماجرا بوده اند گفت و گو کرده؛ از شهروندهای معمولی گرفته تا آتش نشان ها و نیروهای پاکسازی. نتیجه اش مجموعه ای از صداها و خاطره هاست که ترس، سردرگمی، خشم و درد را بی پرده نشان می دهد و کمک می کند بفهمیم این حادثه برای آدم ها در زندگی واقعی چه معنایی داشته. «صداهایی از چرنوبیل» کتابی تاثیرگذار و فراموش نشدنی است که بیشتر از هر چیز روی تجربه انسانی فاجعه دست می گذارد.
| تعداد برگ |
266 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1399 |
| سال انتشار میلادی |
1997 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6007845363 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
سوتلانا الکسیویچ |
| مترجم |
سمانه پرهیزکاری |
من ترجمه نشر کوله پشتی را داشتم و از نظر روانی متن راضی بودم. برای تصمیم خرید می گم اگر دنبال حقیقت تلخ و تجربه انسانی هستید عالیه، اما برای سرگرمی مناسب نیست.
راستش انتظارم بیشتر بود و بعد از 50 صفحه کنار گذاشتم. نثر بد نبود ولی چون روایت ها پراکنده اند برای من جذابیت کافی نداشت، اگر حوصله تاریخ شفاهی ندارید نخرید.
برای من که دنبال کتاب گزارش محور بودم خوب بود و توی رفت و آمد مترو می خواندم. نقطه قوتش تعدد روایت هاست، ایرادش اینه که بعضی فصل ها ضرباهنگ یکنواخت می شه.
خیلی تکان دهنده بود و راحت نمی شه رهاش کرد.
حدود یک ماه با وقفه خواندم چون فضای غمگینش واقعا سنگین بود. ارزشش در مستند بودن و نگاه انسانی اش است، فقط کاش پاورقی ها و توضیحات تاریخی بیشتری داشت.
من بعد از دیدن سریال چرنوبیل رفتم سراغ کتاب و برای مقایسه خیلی به درد خورد. کتاب توضیح احساسات و تجربه مردم را عمیق تر می گه، اما مثل سریال هیجان داستانی ندارد.
دو روزه شروعش کردم و هنوز بعضی جمله هاش توی ذهنم می مونه. نقطه قوتش همین صداهای واقعی آدم هاست، ولی برای کسی که دنبال داستان پردازی باشه شاید سنگین باشه.
من ترجمه نشر چشمه را خواندم، متن روان بود و با اینکه رمان نیست کشش داشت. اگر دنبال گزارش واقعی و دردناک هستید انتخاب خوبیه.
من زمزمه های چرنوبیل رو توی یک هفته تموم کردم و برای مطالعه شبانه خیلی درگیرکننده بود. روایت ها مستند و تاثیرگذارند و حس آدم را ول نمی کنند، فقط بعضی جاها تکرار روایت ها خسته ام کرد.