کتاب «سطوح زندگی» اثر جولین بارنز (انتشارات میلکان) ترکیبی از روایت ادبی، تامل های شخصی و نگاه دقیق به احساسات آدمی است. بارنز در بخشی از کتاب سراغ ماجراهای جالب قرن نوزدهم می رود: از تلاش های نادار، عکاس فرانسوی، برای ثبت تصاویر تازه از زمین با کمک بالن و هوانوردی، تا داستان دلبستگی فرد برنبی، جهانگرد انگلیسی، به سارا برنارد بازیگر جسور و ماجراجوی فرانسوی. این روایت ها مثل پله هایی هستند که کم کم ذهن خواننده را برای بخش اصلی کتاب آماده می کنند.
اما ضربه اصلی جایی است که نویسنده از تجربه شخصی خودش می گوید؛ از اندوه سنگین بعد از از دست دادن همسرش، پت کاوانا. بارنز خیلی ساده و بی ادا توضیح می دهد سوگواری چطور نگاه آدم را به زندگی، خاطره ها و حتی معنای نبودن عوض می کند. «سطوح زندگی» کتابی است درباره فقدان و کنار آمدن با آن، و در نهایت این سوال که وقتی همه چیز زیر و رو می شود، چطور باید زندگی کرد.
| تعداد برگ |
80 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1396 |
| سال انتشار میلادی |
2013 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-600-7845-059 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جولین بارنز |
| مترجم |
شبنم سعادت |
فصل سوم عالی بود.
اگه دنبال کتابی هستید که با جزئیات احساسی جلو برود و آخرش جمع بندی بزند، پیشنهادش می کنم. من 2 هفته باهاش جلو رفتم، ولی ریتم یکنواخت بعضی بخش ها ممکنه به همه ننشیند.
من نسخه کاغذی رو تو رفت و آمد مترو می خواندم، حجم فصل ها برای این مدل استفاده خیلی مناسب بود. تنها ایرادی که دیدم بعضی واژه ها در ترجمه نامانوس بود و مکث می انداخت.
بد نبود، ولی برای من زیادی غمگین بود.
یک هفته طول کشید تمامش کنم و بعدش چند روز ذهنم درگیرش بود. قوت اصلی کتاب برای من همین پیوند دادن جزئیات به زندگی مشترک بود، خیلی واقعی و تلخ و قشنگ.
فصل اول برای من حوصله سربر بود و نزدیک بود رها کنم، ولی از فصل دوم به بعد بهتر شد. در مجموع ارزش خواندن دارد، فقط انتظار شروع پرهیجان نداشته باشید.
ترجمه ای که من گرفتم خوب بود و بازی با کلمات تا حد زیادی منتقل شده بود. 1 ماهه هر شب قبل خواب چند صفحه می خوانم، برای کسی که کتاب های احساسی دوست دارد واقعا می چسبد.
دو شب پشت سر هم تا دیر وقت خوندمش چون کشش داشت، مخصوصا فصل سوم. نقطه قوتش اینه که احساسات رو مستقیم نمی گوید ولی منتقل می کند، فقط اوایلش کمی کند بود.
من 3 هفته است دارم می خوانم و تازه از وسط های کتاب به بعد فهمیدم فصل اول چرا اینقدر پراکنده به نظر می آمد. نثرش خیلی روان و تاثیرگذار است و آخرش واقعا می نشیند روی دل، اگر دنبال حس و حال عمیق هستید انتخاب خوبی است.