کتاب «درسگفتارهایی درباره فلسفه تاریخ» نوشته میخائیل پاپوف (با ترجمه و انتشار نشر ثالث) یک نگاه مارکسیستی و مرحله به مرحله به تاریخ انسان دارد. پاپوف توضیح می دهد که چرا به نظر او موتور حرکت تاریخ، فقط اتفاقات سیاسی یا شخصیت ها نیستند، بلکه چیزی عمیق تر مثل اقتصاد و شیوه تولید است. از دید او بین «نیروهای مولد» (مثل ابزار، فناوری و نیروی کار) و «روابط تولید» (مثل مالکیت و مناسبات طبقاتی) یک کشمکش و رفت و برگشت دیالکتیکی وجود دارد و همین کشمکش مسیر تغییرات اجتماعی را می سازد. در این چارچوب، فرهنگ، سیاست و ایدئولوژی هم تا حد زیادی روی پایه های اقتصادی جامعه شکل می گیرند و با تغییر اقتصاد، صورت بندی کلی جامعه هم عوض می شود.
پاپوف برای توضیح این روند، تاریخ را به چند دوره اصلی تقسیم می کند: از کمونیسم اولیه و زندگی اشتراکی اولیه، تا جامعه برده داری و بعد فئودالیسم که زمین و ارباب و رعیت در مرکز آن است. بعد به سرمایه داری می رسد؛ جایی که تولید صنعتی پررنگ می شود و جامعه بیشتر بین بورژوازی و پرولتاریا دو قطبی می گردد. او در ادامه از سوسیالیسم به عنوان مرحله گذار حرف می زند؛ دوره ای که طبقه کارگر کنترل ابزار تولید را به دست می گیرد و زمینه برای مرحله نهایی یعنی کمونیسم فراهم می شود؛ جامعه ای بی طبقه و بدون دولت. در کل، «مبارزه طبقاتی» نخ تسبیح بحث های کتاب است و نویسنده نشان می دهد چطور همین تضادها باعث فروپاشی شکل های قدیمی و شکل گیری نظم های جدید می شوند.
| تعداد برگ |
281 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004050890 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات