کتاب «تاریخ فلسفه (جلد پنجم)» از فردریک چارلز کاپلستون (انتشارات علمی و فرهنگی) سراغ یکی از مهم ترین دوره های فکر و فلسفه در بریتانیا می رود؛ یعنی تجربه گرایی در قرن های ۱۷ و ۱۸. کاپلستون در این جلد، جریان شکل گیری نگاه تجربه محور به شناخت را مرحله به مرحله توضیح می دهد و نشان می دهد فیلسوفان این دوره چطور درباره ذهن، تجربه، و منبع دانایی بحث می کردند. متن کتاب هم برای کسی که دنبال مطالعه جدی تاریخ فلسفه است مناسب است و هم برای خواننده ای که می خواهد تصویری روشن و مرتب از این دوره داشته باشد.
در مسیر کتاب، با توماس هابز شروع می کنیم که بحث های مهمی درباره طبیعت انسان و سیاست دارد و نگاهش به قدرت و قرارداد اجتماعی حسابی روی فلسفه سیاسی اثر گذاشته است. بعد نوبت جان لاک می رسد؛ فیلسوفی که تجربه حسی را پایه دانش می داند و در سیاست هم از حقوق فردی و حکومت قانون حرف می زند. سپس کاپلستون به جورج برکلی می پردازد که با ایده آلیسم و انکار ماده مستقل از ادراک، دیدگاه های رایج زمان خودش را به چالش کشید. در پایان هم دیوید هیوم مطرح می شود؛ فیلسوفی که با شکاکیت و تجربه گرایی تند و تیزش، پرسش های بنیادی درباره علت و معلول، یقین و حدود شناخت انسانی را پررنگ تر می کند.
| تعداد برگ |
466 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1950 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9644458002 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات