کتاب «زندگی من» نوشته برانیسلاو نوشیچ یک جور خودزندگی نامه معمولی نیست؛ بیشتر شبیه یک روایت بامزه و تیز و تند از زندگی نویسنده است که با کلی طعنه و کنایه نوشته شده. نوشیچ این کتاب را بعد از این نوشت که درخواست عضویتش در آکادمی علوم و هنرهای صربستان رد شد و چون از متقاضی ها شرح حال می خواستند، او هم همین را بهانه کرد تا یک متن متفاوت بسازد؛ متنی که هم شخصی است و هم خیلی زیرپوستی، فضای رسمی و اداری و رفتارهای زمانه اش را نقد می کند.
داستان از تولد شروع می شود و تا ازدواج ادامه پیدا می کند و بخش های کوتاه کوتاه دارد که هر کدام یک خاطره یا موقعیت مشخص را تعریف می کنند. قسمت های کودکی و مدرسه حسابی پررنگ است و نویسنده با نگاه طنز، از معلم ها، شیوه درس دادن و حال و هوای آموزش آن دوره می گوید. کنار این ها از خانواده، تجربه های عاطفی، سربازی و وارد شدن به اجتماع هم حرف می زند و در نهایت یک تصویر زنده از جامعه صربستان اوایل قرن بیستم می دهد؛ طوری که هم سرگرم می شوید و هم کلی چیز درباره آدم ها و قواعد اجتماعی آن زمان دستگیرتان می شود.
| تعداد برگ |
338 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| سال انتشار میلادی |
1924 |
| نوع جلد |
سلفونی |
| شابک |
978-9644311154 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات