کتاب «انسانی، بسیار انسانی» از فردریش نیچه (انتشارات فرزان روز) برای آدم هایی نوشته شده که می خواهند از فکر های کلیشه ای و توقع های جامعه فاصله بگیرند و راه خودشان را پیدا کنند. نیچه در این کتاب از «جان های آزاده» حرف می زند؛ کسانی که حاضر نیستند فقط چون عرف و عادت این طور می گوید، همان را تکرار کنند. نگاه او این است که آزادی فکری بیشتر از تایید شدن مهم است و کسی که دنبال حقیقت می رود، حتی اگر همیشه هم موفق نشود، باز از خیلی ها جلوتر است.
این اثر که در سال 1878 منتشر شد، نقطه عطف مهمی در دوره نویسندگی نیچه به حساب می آید؛ جایی که از تاثیرات قبلی اش مثل شوپنهاور و واگنر فاصله می گیرد و کم کم چارچوب فکری مستقل خودش را می سازد. نیچه برخلاف گذشته که چندان دل خوشی از علم نداشت، اینجا علم را ابزاری می بیند برای نقد باور های متافیزیکی و سنتی، و آن را یک قدم لازم برای رشد «روح های آزاد» می داند. خودش هم می گوید این کتاب یادگار یک بحران فکری است؛ بحرانی که باعث شد از چیز هایی که واقعا متعلق به او نبودند، جدا شود.
| تعداد برگ |
480 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1401 |
| سال انتشار میلادی |
1878 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643214036 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات