کتاب «استعمارزدایی از ذهن: سیاست زبان در ادبیات آفریقا» از نگوگی واتیونگوو یک جور بیانیه فرهنگی و سیاسی است درباره این که استعمار فقط با اسلحه و اقتصاد جلو نمی رود، بلکه با زبان هم کارش را پیش می برد. نویسنده توضیح می دهد امپریالیسم با چیزی که خودش آن را «بمب فرهنگی» می نامد، کم کم اعتماد یک ملت را به اسم ها، زبان مادری، گذشته مبارزاتی و حتی حس ارزشمندی خودشان تضعیف می کند. واتیونگوو می گوید زبان فقط وسیله حرف زدن نیست؛ زبان حافظه جمعی و ظرف فرهنگ است و وقتی این ظرف را بشکنی، نگاه آدم ها به خودشان و دنیای اطرافشان هم عوض می شود.
او با خاطرات واقعی از مدرسه در کنیا نشان می دهد چطور بچه ها به خاطر حرف زدن به زبان گیکویو تحقیر و تنبیه می شدند، اما هر چه انگلیسی بهتر بود جایزه و امتیاز بیشتری می گرفتند. نتیجه این سیاست، جدا شدن کودک از محیط طبیعی و مردم خودش است؛ چون زبان آموزش و زبان زندگی اش یکی نیست و همین فاصله، بیگانگی می سازد. واتیونگوو در ادامه با روایت مسیر زندگی خودش از کارگری تا نویسندگی و تجربه تئاتر مردمی، زندان و تبعید، نشان می دهد چرا دعوا بر سر زبان، در اصل دعوا بر سر قدرت و هویت است. این کتاب برای کسانی که به ادبیات، پسااستعمار، سیاست زبان و اثر استعمار بر روان و فرهنگ جامعه ها علاقه دارند، یک انتخاب جدی و تاثیرگذار است.
| تعداد برگ |
160 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1986 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6224858191 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات