کتاب «سفر با اپیکور» از دانیل کلاین یک جور سفرنامه فلسفی و خودمانی است؛ نویسنده برای چند وقت می رود جزیره آرام هیدرا در یونان تا دور از شلوغی و فشار زندگی روزمره، به یک سوال مهم فکر کند: پیری واقعا یعنی چی و چطور می شود باهاش کنار آمد؟ ماجرا از جایی شروع می شود که بحث ایمپلنت و جوان تر به نظر رسیدن پیش می آید، اما کلاین به جای چسبیدن به ظاهر جوانی، تصمیم می گیرد رو به روی سن و سالش بایستد و باهاش روراست شود. او با نوشته های اپیکور و چند فیلسوف دیگر همراه می شود و وسط کوچه های سنگی و هوای آرام جزیره، کم کم نگاهش به پیر شدن عوض می شود.
کلاین توی این کتاب به جای حرف های خشک و دانشگاهی، با تجربه های روزمره جلو می رود: لذت غذا خوردن های ساده، گفت و گوهای بی عجله، و این که چطور می شود از لحظه حال بیشتر مزه گرفت. او از اپیکور الهام می گیرد و گاهی هم سراغ نگاه هایی مثل راسل، اریکسون، ارسطو و ویلیام جیمز می رود تا درباره دوستی، تنهایی، تغییر خواسته ها با بالا رفتن سن و حتی آشتی کردن با مرگ حرف بزند. نتیجه اش یک کتاب گرم و امیدبخش است که نمی خواهد پیری را پنهان کند؛ می خواهد نشان بدهد اگر درست نگاهش کنیم، می تواند فصل پختگی، آرامش و رضایت واقعی باشد.
| تعداد برگ |
120 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2012 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004613880 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات