رمان «آنچه دوست داشتم» از سیری هاسوت ما را می برد به نیویورک دهه ۱۹۷۰؛ جایی که لئو هرتزبرگ (استاد تاریخ هنر) در یک گالری با آثار عجیب و خلاقانه بیل وکسلر روبه رو می شود و همین دیدار، شروع یک رفاقت عمیق و تاثیرگذار است. داستان از زبان خود لئو روایت می شود؛ مردی که در سال های پیری و در حالی که بینایی اش رو به کم شدن است، گذشته را مرور می کند و از دوستی دو خانواده، زندگی هنری در محله سوهو، گفت و گوهای روشنفکرانه و بالا و پایین های رابطه ها حرف می زند. اگر به داستان هایی علاقه دارید که هنر و زندگی را قاطی هم می کنند و شخصیت ها را واقعی و چندبعدی نشان می دهند، این کتاب دقیقا همان حال و هوا را دارد.
اما «آنچه دوست داشتم» فقط درباره هنر و دوستی نیست؛ از جایی به بعد با یک اتفاق تلخ، مسیر قصه عوض می شود و کتاب وارد فضای جدی تری از سوگ، ضربه های روحی و پیچیدگی های روان انسان می شود. هاسوت خیلی ریزبین نشان می دهد غم و فقدان چطور آدم ها را تغییر می دهد، خانواده ها را از نو شکل می دهد و گذشته چطور مثل سایه روی امروز می افتد. این رمان پر از هیجان های سطحی نیست، ولی اگر دنبال یک داستان عمیق، روان شناختی و ماندگار هستید که بعد از تمام شدن هم ذهنتان را درگیر کند، انتخاب فوق العاده ای است.
| تعداد برگ |
448 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| سال انتشار میلادی |
2020 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6227094831 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات