کتاب «روایت شناسی: عناصر روایتگری در داستان نویسی ایران» نوشته ابوالفضل حری (نشر مروارید) یک راهنمای کاربردی و قابل فهم برای شناخت اجزای روایت در داستان های فارسی است. نویسنده تلاش کرده روایت شناسی را فقط با مثال های غربی توضیح ندهد و سراغ نمونه های جدی از ادبیات داستانی ایران برود تا معلوم شود مفاهیمی مثل روایت، راوی، صدا، زمان و مکان در متن های فارسی دقیقا چطور کار می کنند. اگر دانشجو، مدرس یا علاقه مند نقد داستان باشید، این کتاب کمک می کند اصطلاحات روایت شناسی را با زبان روشن تر و مثال های نزدیک تر یاد بگیرید.
در بخش های مختلف کتاب، موضوعاتی مثل سطح های روایت، راوی معتمد و نامعتمد، زاویه دید و کانونی شدگی، شخصیت و شخصیت پردازی و همچنین شیوه های بازنمایی گفتار بررسی می شود. حری برای اینکه مطالب خشک و پیچیده نشود، از جدول ها و نمودارها هم استفاده کرده و نگاه ها و مکتب های مطرح (مثل رویکردهای انگلیسی، آلمانی و فرانسوی و نظریه پردازانی مانند بارت و چتمن) را کنار هم می گذارد تا مقایسه شان راحت تر باشد. از طرف دیگر با تحلیل نمونه هایی از نویسندگان ایرانی مثل صادق هدایت، هوشنگ گلشیری، احمد محمود، بیژن نجدی، شهرنوش پارسی پور، عباس معروفی و دیگران، کتاب تبدیل می شود به یک مرجع مفید برای یادگیری و تمرین تحلیل روایت.
| تعداد برگ |
360 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6223242502 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات