«جزیره زنان دریایی» نوشته لیزا سی (انتشارات مروارید) یک رمان تاریخی اجتماعی است که ما را می برد به جزیره ججو در جنوب کره، همان سال هایی که ژاپنی ها در دهه های 1930 و 1940 بر کره سلطه داشتند. قصه در دل یک جامعه مادرسالار می گذرد؛ جایی که زن ها نان آور خانه اند و مردها بیشتر کار نگهداری از بچه ها و خانه را انجام می دهند. زن های غواص این جزیره با کارهای سخت و خطرناک، خرج زندگی را درمی آورند و از نوجوانی تمرین می کنند تا بتوانند مدت طولانی زیر آب نفسشان را حبس کنند و صدف و خوراکی های دریایی جمع کنند.
داستان روی زندگی دو دختر جوان، میجا و یانگ سوک، تمرکز دارد که وارد گروه غواصی زنان روستا می شوند و کم کم طعم رفاقت، رقابت و فشارهای زمانه را می چشند. میجا تازه مادرش را از دست داده؛ مادری که خودش هم غواص بوده، و یانگ سوک از خانواده ای می آید که در سلسله هانیئو ریشه دارد و به همین خاطر آینده رهبری غواص ها می تواند به او برسد. این دو سال ها کنار هم کار می کنند، اما اتفاقاتی در مسیر زندگی و تاریخ باعث می شود رابطه شان از آن صمیمیت اولیه فاصله بگیرد. این رمان در سال 2019 در فهرست نامزدهای جایزه گودریدز در بخش داستان تاریخی هم دیده شد.
| تعداد برگ |
413 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2019 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6223241260 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات