کتاب «مروا نبیلی» که کامیار عابدی آن را گردآوری کرده، در اصل یک دفتر شعر است از شاعری به نام مروا نبیلی؛ شاعری از جریان موج نو دهه چهل که با وجود استعداد و نگاه متفاوتش سال ها چندان شناخته نشد و اثری از او به دست مخاطب نرسید. شعرهای این مجموعه بین سال های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۶ (یا ۱۳۴۷) نوشته شده اند و حال و هوای اجتماعی دارند؛ مخصوصا از زاویه نگاه یک زن، با تاکید روی تجربه زن بودن و حضور زن در جامعه و تلاش برای تعریف یک تصویر تازه از زن در دنیای مدرن.
عابدی در این کتاب فقط به چاپ شعرها بسنده نکرده و درباره زندگی مروا نبیلی، دلیل گمنام ماندنش، داستان رسیدن دست نوشته ها به ناشر و چاپ نشدنشان هم توضیح داده است؛ ضمن این که به فعالیت های هنری دیگر او مثل فیلم سازی هم اشاره می کند. از نظر فضای شعری هم رد پای تاثیرپذیری از فریدون رهنما و به خصوص سهراب سپهری دیده می شود؛ هم در تصویرسازی ها و هم در رگه هایی از گرایش به عرفان، اما در عین حال زبان و حال و هوای کار طوری است که او را در میان شاعران موج نو متمایز می کند. این دفتر شعر بعد از حدود پنجاه سال از میان بایگانی و انبار انتشارات بیرون آمده و منتشر شده است.
| تعداد برگ |
150 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6223240867 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات