کتاب «میز شماره ی هفت» اثر ترنس راتیگان یک نمایشنامه جمع و جور و خوش خوان است که با چند گفت و گوی ساده، کم کم آدم را می برد وسط زندگی شخصیت ها. داستان حول یک میز مشخص می چرخد و از دل همان موقعیت ظاهرا معمولی، احساسات پنهان، دلخوری های قدیمی و حرف های نگفته بیرون می زند. راتیگان مثل همیشه بلد است با ظرافت، رابطه ها را واقعی و باورپذیر نشان بدهد؛ نه شعار می دهد و نه اغراق می کند، فقط دقیق و انسانی روایت می کند.
اگر دنبال یک متن نمایشی هستی که هم برای خواندن جذاب باشد و هم بشود اجرای ذهنی اش کرد، «میز شماره ی هفت» انتخاب خوبی است. فضای داستان طوری است که مدام حس می کنی پشت هر جمله یک معنی دیگر هم هست و همین باعث می شود تا آخر همراهش بمانی. این کتاب برای علاقه مندان به ادبیات نمایشی و کسانی که از نمایشنامه های شخصیت محور و دیالوگ های قوی لذت می برند، خیلی می تواند دلچسب باشد.
| تعداد برگ |
104 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1397 |
| سال انتشار میلادی |
1954 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6001220357 |
| قطع |
جیبی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات