کتاب «بازنده های نازنین» دومین و آخرین رمان لئونارد کوهن (همان موزیسین معروف کانادایی) است که سال 1966 منتشر شد؛ یعنی قبل از این که با ترانه ها و اجراهایش جهانی شود. قصه در کبک کانادا می گذرد و فضای داستان هم زمان عاشقانه، تاریخی و عجیب و غریب است: روایت زندگی و اسطوره های مربوط به کاترین تکاکویتا (قدیس بومی قرن هفدهم) با یک ماجرای مثلث عشقی گره می خورد؛ راوی یک فولکلورشناس انگلیسی زبان است، همسر بومی اش ادیت که دست به خودکشی زده، و ضلع سوم هم دوست نزدیکش عرفانی اف است؛ سیاستمداری پرشور و رهبر جریان جدایی طلبی کبک.
این رمان از آن کتاب هایی است که آرام و سرراست جلو نمی رود؛ پر از بازی های زبانی، تصویرسازی، نمادها و ارجاع های ریز و درشت است و درباره عرفان، رادیکالیسم، میل جنسی و حال و هوای دهه 1960 حرف می زند. کوهن بخش زیادی از کتاب را وقتی در جزیره هیدرا یونان زندگی می کرد نوشت و برای تمرکز روی نوشتن، سبک زندگی سختگیرانه ای داشت. «بازنده های نازنین» اولش واکنش های سردی گرفت و فروشش هم چشمگیر نبود، اما بعدتر که کوهن مشهور شد، کتاب دوباره دیده شد و خیلی ها آن را یکی از کارهای اثرگذار در ورود نگاه پست مدرن به ادبیات کانادا می دانند.
| تعداد برگ |
360 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1966 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003676176 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات