«پشت درخت توت» رمان احمد پوری است؛ نویسنده ای که خیلی ها او را با ترجمه شعرهای معاصر دنیا می شناسند. این کتاب حال و هوای سیاسی و اجتماعی پررنگی دارد و سراغ آرزوها و ایده آل هایی می رود که یک نسل برایشان جنگید، اما خیلی وقت ها یا از دست رفتند یا رسیدن بهشان آن قدر سخت بود که بیشتر شبیه رویا به نظر می آمد. داستان به شکل «داستان در دل داستان» جلو می رود: یک نویسنده برای این که بالاخره رمانش را بنویسد به خانه قدیمی پدری برمی گردد و کم کم ما وارد قصه ای می شویم که او دارد می نویسد.
هسته اصلی روایت درباره معلمی به اسم سیروس است که در روستای محل خدمتش درگیر فعالیت سیاسی می شود و بعد از لو رفتن ارتباطاتش مجبور به فرار می شود؛ راهش به فلسطین می افتد و خانواده اش در ایران تنها می مانند. از طرف دیگر نسرین (همسر سیروس) با فراز و نشیب های تلخ زندگی، نگاه دیگران و یک عشق خاموش و پاک به دکتری با گذشته سیاسی روبه رو می شود. رمان از دهه چهل در تبریز شروع می کند، از سال های داغ مبارزه می گذرد، به انقلاب ۵۷ می رسد و بعد وارد فضای دهه شصت می شود. اگر دنبال یک رمان سیاسی هستید که هم قصه داشته باشد و هم حال و هوای یک دوره حساس از تاریخ ایران را نشان بدهد، این کتاب می تواند انتخاب جذابی باشد.
| تعداد برگ |
240 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
2013 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003671614 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات