جاناتان هارکر که کارمند یک شرکت حقوقی است، برای قطعی کردن یک قرارداد کاری راهی ترنسیلوانیا و کوه های کارپات می شود تا با یک اشراف زاده مرموز به اسم کنت دراکولا دیدار کند. اما خیلی زود می فهمد این سفر مثل بقیه سفرها نیست و قدم گذاشتن به قلعه دراکولا یعنی افتادن وسط یک کابوس واقعی؛ جایی که میزبانش یک خون آشام نامیراست، روزها پنهان می ماند و شب ها شکار می کند.
وقتی دراکولا پایش به انگلیس باز می شود، نگاهش را از جاناتان بر می دارد و دور و بر او را زیر نظر می گیرد، مخصوصا مینا که برای جاناتان از هر چیزی عزیزتر است. حالا جاناتان و دوستانش مجبورند برای نجات جان خودشان و عزیزانشان، چیزهایی را که همیشه به چشم خرافه به آن نگاه می کردند جدی بگیرند و وارد یک تعقیب و گریز خطرناک شوند. «دراکولا» اثر برام استوکر که اولین بار در سال 1897 منتشر شد، یکی از مهم ترین رمان های کلاسیک ترسناک است و خیلی از تصویرهایی که امروز از خون آشام ها می شناسیم از همین کتاب آمده است.
| تعداد برگ |
588 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1897 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-6220403937 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده |
برام استوکر |
| مترجم |
مهرداد وثوقی |
برای تصمیم خرید: اگر دنبال متن کامل و حال و هوای کلاسیک هستید ارزشش رو داره، مخصوصا برای بالای ۱۵ سال. فقط انتظار اکشن سریع نداشته باشید و با ریتم آهسته اش کنار بیاید.
دو شب اول ولش نکردم! تعلیقش خیلی خوبه و حس واقعی بودن مدارک و نامه ها جذابش کرده.
برای من زیادی کش دار بود و با وجود اینکه ایده اش خاصه، اون هیجانی که انتظار داشتم رو نداشت. شاید اگر به ادبیات قرن نوزدهمی علاقه دارید بیشتر بهتون بچسبه.
من بعد از دیدن چند فیلم خون آشامی رفتم سراغش و یک ماه طول کشید تموم کنم. شروعش خیلی جذابه و حس کنجکاوی میده، ولی اواسط کتاب نیاز به صبر داره.
اگر با کلاسیک ها مشکل ندارید حتما بخونید. روایت چندصدایی باعث میشه هر بخش یه زاویه جدید بده و حس ترس کم کم ساخته بشه. ایرادش برای من این بود که بعضی صحنه ها بیش از حد توضیح داده میشن.
فضاسازی عالیه.
من ترجمه نشر برج رو گرفتم و برای استفاده تو مسیر رفت و آمد میخوندم. روان بود و داستان کشش داشت، ولی جاهایی از نیمه دوم کندتر پیش میره.
سه هفته طول کشید تمومش کنم. ایده و اتمسفر فوق العاده است و شخصیت پردازی ها خوب دراومده، اما تکرار بعضی دیالوگ ها واقعا خسته کننده میشه.
برای کسی که دنبال رمان خون آشامی کلاسیکه انتخاب خوبیه. متن قدیمیه و باید با حوصله خوند، ولی تعلیقش منو نگه داشت.
من نسخه نشر ققنوس رو حدود دو هفته هر شب قبل خواب خوندم. روایت نامه ای و روزنوشت ها واقعا حس مستند بودن میده و فضای گوتیکش عالیه. فقط تو بعضی فصل ها توصیف ها طولانی میشه و ریتم میفته.