کتاب «نیستی از بند رسته: روشنگری و انقراض» نوشته ری برسیه (انتشارات هرمس) یکی از آن کتاب های فلسفی است که تعارف ندارد و خیلی مستقیم سراغ سوال های سنگین می رود: اگر جهان واقعا هیچ توجهی به انسان نداشته باشد چه؟ برسیه می گوید نیهیلیسم قرار نیست یک مشکل روحی یا اخلاقی باشد که درمانش کنیم؛ برعکس، آن را نتیجه طبیعی وفادار ماندن به عقل و علم مدرن می داند. از نگاه او، علم تصویری از واقعیت نشان می دهد که مستقل از ذهن، زبان و معناهای انسانی است و همین موضوع خیلی از فلسفه های انسان محور را به چالش می کشد.
بخش مهم و تکان دهنده کتاب جایی است که برسیه درباره «انقراض» حرف می زند؛ نه فقط نابودی انسان، بلکه پایان های کیهانی مثل خاموش شدن خورشید و از بین رفتن امکان هر نوع زندگی و تجربه. او می گوید این آگاهی از پایان، همین الان هم روی تصور ما از معنا و ارزش سایه می اندازد و نباید با دلخوشی های اخلاقی یا معنوی آن را نرم کرد. کتاب پر از بحث های جدی و ارجاع به متفکران معاصر است و برای کسی که دنبال فلسفه سخت گیرانه و ضد توهم است تجربه مهمی می شود، هرچند متنش فشرده و تخصصی است و بهتر است با پیش زمینه فلسفه سراغش بروید.
| تعداد برگ |
343 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1405 |
| سال انتشار میلادی |
2009 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004564441 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات