ریمون آرون وقتی داشت وارد دهه هفتاد زندگی اش می شد، قصد داشت دو جلد کتاب درباره مارکسیسم و مارکس بنویسد تا پرونده سال ها پژوهش و نوشته هایش را کامل کند. اما سکته در سال 1977 برنامه اش را به هم زد. چند سال بعد که حالش بهتر شد و از فشار تدریس هم راحت شد، به این نتیجه رسید که در وقت محدودی که دارد، بهتر است سراغ کاری برود که هم شدنی تر است و هم انرژی کمتری می گیرد: نوشتن خاطرات.
«خاطرات ریمون آرون» فقط یک زندگی نامه معمولی نیست؛ بیشتر شبیه جمع بندی تجربه های یک فیلسوف و جامعه شناس است که نزدیک نیم قرن درگیر سیاست و فکر و تحلیل جهان بوده؛ از دانشگاه و کلژ دو فرانس تا روزنامه ها و مجله هایی مثل فیگارو و اکسپرس. آرون در این کتاب با همان نگاه دقیق و بی تعارفش درباره آدم ها، جریان های فکری و فضای ایدئولوژیک زمانه حرف می زند؛ چیزهایی که خیلی ها مثل سارتر یا نمی دیدند، یا می دیدند و ترجیح می دادند چیزی نگویند.
| تعداد برگ |
999 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1983 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004563338 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات