این کتاب یک رمان متفاوت و خاص است که تقریبا همه چیزش از دل گفت و گو در می آید. شخصیت اصلی اول آقای رامیرز است؛ پیرمردی 74 ساله و اهل آرژانتین که در یک آسایشگاه در نیویورک زندگی می کند. نفر دوم لری است، یک مرد 36 ساله نیویورکی که کارش همراهی کردن رامیرز در هواخوری و هل دادن صندلی چرخ دار اوست. جالب اینجاست که لری با وجود داشتن دکترای تاریخ، سر از این شغل در آورده و همین تضاد، رابطه شان را شنیدنی تر می کند.
داستان به شکل فصل های بلند جلو می رود و بخش دوم از اولی طولانی تر است، اما چیزی که بیشتر از همه به چشم می آید فرم روایت است: این رمان تقریبا هیچ روایت معمولی ندارد و همه چیز فقط دیالوگ بین این دو نفر است. کم کم با حرف های روزمره شان، پای خاطره ها، خیال پردازی ها و بحث های جور واجور باز می شود و هم زمان ما هم آدم ها و فضای نیویورک را از لابه لای همین گفت و گوها می شناسیم. اگر دنبال رمانی هستید که از نظر فرم و اجرا فرق داشته باشد، این یکی گزینه خیلی جذابی است.
| تعداد برگ |
342 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1393 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9649021737 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات