کتاب «هیچ و پوچ» از وودی آلن، همون لحن شوخ و تیز و البته کمی تلخش رو داره که آدم را هم می خندونه هم می بره تو فکر. آلن اینجا از حس غریبی و بیگانگی با دنیا حرف می زند؛ از این که وارد جهانی شده که نه باهاش راحت است، نه درست می فهمدش و نه حتی دلش می خواهد تاییدش کند.
او از همان شروع زندگی هم داستان بامزه و عجیبی دارد: می گوید نزدیک نیمه شب به دنیا آمده، اما خانواده اش تاریخ تولد را کمی جابجا کرده اند تا بتواند زندگی را از روز اول ماه شروع کند. همین نگاه ریزبین و طعنه آمیز، متن را خواندنی و متفاوت کرده و برای کسی که نوشته های وودی آلن را دوست دارد، یک انتخاب جذاب است.
| تعداد برگ |
368 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1401 |
| سال انتشار میلادی |
2020 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222207236 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
وودی آلن |
| مترجم |
فاطمه باغستانی |
کتاب بدی نیست ولی انتظار خنده بیشتر داشتم. احتمال میدم مشکل از ترجمه باشه چون ایده ها خیلی خوبن اما بعضی شوخی ها نمی نشینه. برای کسی که وودی آلن را می شناسه ارزش خریدش بیشتره.
حدود یک ماه کنار کارم می خواندم و برای رفع خستگی عالی بود. توصیف ها و خودزنی های طنزآمیزش خیلی خوبه و یاد فیلم هاش می افتید. ایراد کوچیکش چند غلط تایپی پراکنده بود.
من نسخه نسل نواندیش را گرفتم. داستان ها جذاب و بامزه اند اما به نظرم بعضی اصطلاحات درست درنیومده و از خنده داری متن کم کرده. اگر با انگلیسی آشنایید شاید بهتر باشه اصلش را بخونید.
سه روزه تمومش کردم چون خیلی روان و سرگرم کننده بود.
برای من که فیلم های وودی آلن را دوست دارم خیلی چسبید و حس پشت صحنه ذهنش را می دهد. چاپ و صفحه آرایی هم قابل قبوله. با این حال چند تا جمله را دوبار خواندم تا منظور طنز را بگیرم.
دو هفته هر شب قبل خواب چند صفحه خواندم. نقطه قوت اصلیش ریتم تند و شوخی های ریز و هوشمندانه است و حوصله سر نمی رود. ایرادش اینه که بعضی جاها ترجمه زیادی تحت اللفظی شده.
قبلا نسخه قدیمی تر خاطرات وودی آلن را خوانده بودم، این یکی از نظر محتوا خیلی نزدیکه و حس کردم همان کتابه با چاپ جدید. برای هدیه هم گرفتم و طرف مقابل راضی بود. فقط چند اصطلاح فرهنگی بد ترجمه شده بود.
اگر دنبال کتاب سبک و خنده دار هستید انتخاب خوبیه.
برای یک ماه تو رفت و آمد مترو و اتوبوس می خواندم. متن وودی آلن خیلی بامزه است و بعضی جاها واقعا بلند خندیدم. ترجمه روان است ولی حس طنز در چند بخش کامل منتقل نشده.