کتاب «خلوت خلود» اثر مهرنوش صفایی، روایت صمیمی و انسانی از دل گفت و گوهای درونی و لحظه های تنهایی است؛ جایی که راوی بی پرده با تو حرف می زند، از خنده ها و گریه ها می گوید و از حس هایی که گاهی خودمان هم نمی توانیم درست توضیحشان بدهیم. این کتاب حال و هوای عاشقانه دارد، اما فقط درباره عشق نیست؛ درباره صداقت، دل بستن، دل کندن و همان دردهای ریزی است که زندگی روزمره آرام آرام روی دل آدم می گذارد.
در «خلوت خلود» با دنیایی روبه رو می شوی که هم از سرنوشت گله دارد و هم هنوز به روشنایی امید باور دارد؛ انگار وسط همه تلخی ها دنبال یک طلوع تازه می گردد. اگر از داستان هایی خوشت می آید که احساسات را واقعی و نزدیک تعریف می کنند و تو را به فکر و قضاوت درباره عشق و زندگی می اندازند، این کتاب می تواند انتخاب خوبی برایت باشد.
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
بد نبود ولی شاهکار هم نیست.
برای کسی که رمان های آرام و عمیق دوست دارد خیلی مناسب است. من بعد از کار روزی 20 دقیقه می خواندم و حس می کردم ذهنم آرام تر می شود، ولی شاید برای طرفدارهای داستان های پرحادثه کمی کند باشد.
من نسخه چاپی را گرفتم و طی یک ماه آرام آرام خواندم. قلم نویسنده قوی است و تصویر سازی ها عالی، فقط چند بخش تکرار حس و حال داشت که می شد کوتاه تر باشد.
سه شب پشت سر هم خواندم و واقعا بغضم گرفت. روایت احساسی ولی اغراق نشده است و دیالوگ ها طبیعی اند، اگر دنبال داستانی هستید که درگیرتان کند انتخاب خوبی است.
من کتاب را برای تایم های استراحت محل کار گرفتم و تقریبا ده روزه خواندم. شروع خیلی خوب است و تعلیق دارد، اما اواخرش کمی جمع بندی عجولانه به نظر می رسد.
خوب بود و ارزش یک بار خواندن را دارد.
یک هفته ای تمامش کردم. نقطه قوت اصلی برای من فضای سازی و حس و حال واقعی شخصیت ها بود.
حدود دو هفته هر شب قبل خواب می خواندم و خیلی سریع جذب شدم. زبان روان، شخصیت پردازی قوی و فضاسازی درست از نقاط قوتش است و واقعا کمک می کند اگر دنبال رمان احساسی و فکر شده هستید تصمیم بگیرید.
من توی سفر کاری چهار روزه همراهم بود و توی مسیرها می خواندم. داستان کشش خوبی دارد و بعضی جمله ها تا چند روز توی ذهنم می ماند، فقط چند جا ریتم کند می شود.