«هادس» نوشته مریم نفیسی راد از انتشارات نسل نواندیش، یک رمان تریلر روان شناختی با حال و هوای پست مدرن است که اسمش را از هادس، خدای جهان زیرزمینی در اساطیر یونان گرفته. قصه در سوریه قبل از جنگ می گذرد و درباره نوجوان 16 ساله ای است که تازه از یک دوره سخت سرطان بیرون آمده و دوباره دارد زندگی را از نو شروع می کند؛ اما انگار همه چیز عادی پیش نمی رود، چون او با دو اسم و دو تصویر از خودش شناخته می شود: میریام و پاندورا.
این دختر زیبا و حساس می گوید یک نفر تعقیبش می کند و استاکرش دست بردار نیست، ولی اطرافیان حرفش را جدی نمی گیرند و حتی به او برچسب دو شخصیتی بودن می زنند. روایت داستان هم اول شخص است و آن قدر پیچ و پرپیچ تعریف می شود که مدام شک می کنی کدام بخش واقعیت است و کدام بخش ساخته ذهن راوی. در این بین، دلبستگی قدیمی او به الکساندر هم هست؛ پسری که از گذشته اش زخم دارد و از زنان دل خوشی ندارد. ماجرا وقتی تندتر می شود که یک درگیری خیابانی و فاش شدن یک راز درباره دوست قلدرشان فهد، همه چیز را به سمت اتفاق های تاریک و غیرقابل پیش بینی می برد.
| تعداد برگ |
352 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222207397 |
| قطع |
رقعی |
| مترجم |
مریم نفیسی راد |
اگر دنبال داستان پر تعلیق و معمایی هستید بخرید، ولی اگر روایت خطی می خواهید نه. من راضی بودم.
پایان بندی خیلی خوب بود و تا مدت ها تو ذهنم ماند. فقط بعضی صحنه ها زیادی سنگین و تاریک می شود.
خیلی خوش خوان و متفاوت بود.
یک ماه است هر روز مترو 20 دقیقه می خوانم، ریتمش خوب نگه می دارد. شخصیت پردازی و راوی غیر قابل اعتمادش نقطه قوت اصلی است.
من تازه کتابخوانی را شروع کرده ام و راستش بعضی جاها را نفهمیدم. ایده جذاب است ولی برای شروع شاید سخت باشد.
با اینکه رمان ایرانی است حس و حالش شبیه کار ترجمه ای بود و این را دوست داشتم. فقط اوایلش کمی گیج کننده است و باید حوصله کنید.
برای تعطیلات یک هفته ای بردم سفر و زود تمام شد. داستان پر از علامت سوال است و همین باعث می شود ادامه بدهی.
سه شب پشت سر هم قبل خواب خواندم و چند بار واقعا دلهره گرفتم. اگر رمان های معمایی دوست دارید انتخاب خوبی است.
دو هفته است می خوانمش، فضای وهم آلود و تعلیقش واقعا کشش دارد. نثر روان است و ایده ها تازه اند.