کتاب گامبی وزیر اثر والتر تویس (انتشارات میلکان) داستان زندگی بث هارمون را تعریف می کند؛ دختری هشت ساله که بعد از یک حادثه تلخ، سر از یک پرورشگاه در کنتاکی دهه 1960 در می آورد. بث در ظاهر کم حرف و گوشه گیر است، اما خیلی زود با یکی از دخترهای پرورشگاه دوست می شود و کم کم پایش به زیرزمین و اتاق نگهبانی باز می شود؛ جایی که آقای شایبل، سرایدار پرورشگاه، شطرنج بازی می کند و بث با دیدن آن بازی انگار یک دنیای تازه پیدا می کند.
از همین جا همه چیز جدی می شود: بث با سماجت از آقای شایبل شطرنج یاد می گیرد، مدام تمرین می کند و حتی سر کلاس هم ذهنش دنبال گشایش ها و حرکت های جدید است. اما این مسیر فقط موفقیت و برد نیست؛ او درگیر قرص های آرام بخش پرورشگاه می شود و هرچه بیشتر در شطرنج بالا می رود، جنگ درونی اش هم سخت تر می شود. گامبی وزیر یک رمان پرکشش درباره استعداد، وسواس، تنهایی و بهایی است که بعضی آدم ها برای بهترین شدن می پردازند.
| تعداد برگ |
325 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1983 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222541408 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
والتر تویس |
| مترجم |
مهشید شبانیان |
ترجمه خوب باشه خیلی می چسبه.
کتاب رو برای تمرکز قبل خواب می خوندم، فصل ها کوتاه و خوش خوانه و هیجان مسابقه ها رو خوب می سازه. اگر شطرنج بلد باشید بیشتر لذت می برید.
ترجمه نشر مون رو بد نمی دونم، من یک هفته ای تمومش کردم و حس سریال رو منتقل می کرد. ایرادش این بود که چند تا جمله بندی عجیب داشت ولی کلیتش خوب بود.
من چاپ آتیسا رو گرفتم و راستش گیج شدم، بعضی صحنه ها انگار پریدگی داشت و ارتباط ها ناگهانی می شد. شاید مشکل از سانسور یا ویرایش باشه، پیشنهاد می کنم قبل خرید چند صفحه نمونه بخونید.
برای من مهم بود سانسور اذیت نکنه، نسخه ای که خوندم (آذرباد) قابل قبول بود و حس حذف های زیاد نداد. از نظر محتوا هم برای نوجوان ۱۳ ساله با نظارت بهتره چون اشاره هایی به اعتیاد و مسائل بزرگسالانه داره.
اگر سریال رو دوست داشتید، کتاب هم ارزش داره.
سه شب پشت سر هم خوندم و واقعا ول کن نبود. شخصیت پردازی و فضای مسابقات شطرنج نقطه قوتشه، فقط یکی دو جا توضیح قوانین شطرنج کم بود و مجبور شدم سرچ کنم.
نشر مون گرفتم، داستان کشش داشت ولی ترجمه بعضی جاها انگار تحت اللفظی بود و ریتم رو می شکست. اگر روی ترجمه حساسید شاید گزینه های دیگه بهتر باشه.
من نسخه نشر آذرباد رو دو هفته ای خوندم، ترجمه روان بود و اصطلاحات شطرنجی رو هم خوب درآورده بود. سانسور خاصی حس نکردم و برای کسی که سریال رو دیده هم جذاب می مونه.