کتاب «وصیت های خیانت شده» از میلان کوندرا یک جور جستار خواندنی درباره هنر و ادبیات است، مخصوصا درباره رمان و این که بعد از منتشر شدن یک اثر چه بلایی ممکن است سرش بیاید. کوندرا خیلی ساده و روشن توضیح می دهد که «خیانت به وصیت» یعنی وقتی اثر هنرمند بعد از خلق شدن، برخلاف خواست و نگاه خودش دستکاری شود: از ترجمه های نادقیق و ویرایش های سلیقه ای گرفته تا حذف و اضافه ها یا تفسیرهایی که منتقدها به زور به اثر می چسبانند. حرف اصلی او این است که باید به خود اثر، فرم و منطق درونی اش احترام گذاشت، نه این که آن را طبق مد روز یا ایدئولوژی های مختلف بازسازی کرد.
کوندرا برای جا انداختن این بحث سراغ نمونه های معروف هم می رود؛ مثلا ماجرای کافکا و ماکس برود را پیش می کشد و نشان می دهد چطور روایت های بیرونی می توانند تصویر یک نویسنده را عوض کنند یا حتی سرنوشت نوشته هایش را. در بخش های دیگر هم از موسیقی دان هایی مثل استراوینسکی و یاناچک کمک می گیرد تا درباره سنت، نوآوری، تبعید و حتی شباهت ها و تفاوت های رمان و موسیقی حرف بزند. در نهایت کتاب مدام یک سوال مهم را پی می گیرد: وقتی اثر از دست خالقش بیرون می رود، چه کسی حق دارد درباره معنی اش تصمیم بگیرد؟
| تعداد برگ |
250 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1993 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-6004054362 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات