کتاب «در باب انقلاب ها» نوشته کالین جی بک نگاه کلاسیک به انقلاب را زیر سوال می برد و می گوید انقلاب ها آن قدرها هم قابل پیش بینی و منظم نیستند. به جای این که فقط دنبال علت های بزرگ مثل اقتصاد یا فروپاشی دولت بگردیم، بک سراغ خود لحظه های انقلاب می رود: این که چطور اتفاق ها پشت سر هم می افتند، احساسات مردم بالا می گیرد، حکومت واکنش نشان می دهد و همه چیز در فضای پرتنش و نامطمئن جلو می رود. او با ایده «سیاست ناآرام» توضیح می دهد چرا خیلی از تحلیل های قدیمی برای فهم انقلاب های جدید، مخصوصا در قرن بیست و یکم، جواب نمی دهند.
در بخش های مختلف کتاب، نقش آدم ها و احساساتشان پررنگ می شود؛ این که نارضایتی های روزمره و حس بی عدالتی چطور تبدیل به خشم جمعی می شود و سریع بین شبکه های اجتماعی می چرخد و مردم را برای اقدام هماهنگ آماده می کند. از طرف دیگر، بک نشان می دهد موبایل و رسانه های اجتماعی بازی را عوض کرده اند و معترضان می توانند بیرون از کانال های رسمی و کنترل شده، خیلی سریع با هم ارتباط بگیرند و حرکت های خودجوش راه بیندازند. در نهایت هم کتاب به بعد از انقلاب می پردازد: جایی که شور و هیجان خیابان باید جای خودش را به ساختن نهاد و نظم تازه بدهد و همین کشمکش گاهی به ناامیدی، خشونت دوباره یا حتی برگشت اقتدارگرایی ختم می شود.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.