کتاب «انعطاف پذیری هیجانی» اثر سوزان دیوید (انتشارات میلکان) درباره این است که چطور با احساساتمان بجنگیم یا سرکوبشان کنیم؟ جوابش این است: لازم نیست. نویسنده که خودش روانشناس است، خیلی ساده و کاربردی توضیح می دهد اگر به جای فرار از ترس، اضطراب، خشم یا غم، آنها را درست بشناسیم و بپذیریم، تصمیم های بهتری می گیریم و هم در زندگی شخصی و هم در کار، عملکرد بهتری داریم. محور اصلی کتاب مفهوم «چابکی عاطفی» است؛ یعنی بتوانیم در لحظه های سخت، گیر احساسات و افکارمان نیفتیم و با انعطاف بیشتری واکنش نشان بدهیم.
سوزان دیوید با مثال های واقعی و تمرین های عملی نشان می دهد چطور خودآگاهی و ذهن آگاهی را تقویت کنیم، ارزش های اصلی مان را شفاف تر ببینیم و انتخاب هایی انجام بدهیم که با خود واقعی مان جور باشد. کتاب همین طور به این می پردازد که روایت هایی که در ذهنمان می سازیم چطور حال و رفتارمان را شکل می دهد و چطور می شود داستان های سالم تری برای خودمان بسازیم. اگر دنبال این هستید که در برابر فشارهای روزمره مقاوم تر شوید، از اشتباهاتتان زمین نخورید و با خودتان مهربان تر باشید، این کتاب یک راهنمای قابل اتکا و قابل اجراست.
| تعداد برگ |
271 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2016 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222544096 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
سوزان دیوید |
| مترجم |
سوما فتحی |
حدود 2 هفته هر شب قبل خواب چند صفحه خوندم. متن روان و مثال ها واقعی بود و کمک کرد هیجاناتم رو بهتر اسم گذاری کنم و واکنش های عجولانه کم تر بشه.
برای مدیریت استرس کاری گرفتم و توی یک ماه تمومش کردم. نقطه قوتش اینه که فقط تئوری نمیگه و تمرین های ساده میده. فقط بعضی بخش ها تکراری شد و می شد خلاصه تر باشه.
قلم نویسنده خیلی گیر است و خسته کننده نیست. به نظرم برای کسی که تازه می خواهد روی هیجان ها کار کند انتخاب امنی است.
من برای کنترل خشم و بحث های خانوادگی خوندم. چند تا تکنیکش را 3 هفته تمرین کردم و واقعا کمک کرد مکث کنم و بعد جواب بدم.
خوبه و روانه.
تقریبا 10 روزه دارم می خونم، فصل بندی و مثال ها باعث شد راحت جلو برم. به خریدارهایی که دنبال راهکار عملی اند پیشنهاد می کنم. ایراد کوچیک: بعضی ترجمه اصطلاحات یک مقدار نامانوس بود.
انتظار داشتم عمیق تر وارد موضوعات بشه، بیشتر مناسب سطح مقدماتی بود. با این حال نکات کاربردی درباره اشتباهات رایج هیجانی داشت و بدردم خورد.
من توی مسیر رفت و آمد روزی 20 دقیقه می خوندم و در حدود 3 هفته تمام شد. مهم ترین قوتش اینه که قضاوتت نمی کنه و مرحله به مرحله راه میده. فقط آخر بعضی فصل ها جمع بندی می توانست پررنگ تر باشد.
برای من متوسط بود.