«مردی در دوردست» نوشته کاترین پانکول یک رمان عاشقانه و کمی معمایی است که بخش زیادی از داستانش با نامه نگاری جلو می رود. قصه درباره دختری جوان به نام کی است که در یک کتاب فروشی بزرگ کار می کند. یک روز مردی آمریکایی به اسم جاناتان وارد فروشگاه می شود و فهرستی از کتاب های کمیاب می دهد تا برایش پیدا کنند. همین درخواست ساده شروع یک ارتباط متفاوت می شود؛ ارتباطی که بیشتر از پشت کاغذ و با نامه ها شکل می گیرد.
هر چه نامه ها بیشتر رد و بدل می شوند، لحنشان هم صمیمی تر و شخصی تر می شود و کم کم پای حرف های نگفته، خاطره ها و رازهای زندگی وسط می آید. رابطه ای که اولش رسمی و کاری به نظر می رسید، آرام آرام رنگ احساس می گیرد و خواننده را با خودش می کشاند. نکته جذاب اینجاست که داستان فقط یک عاشقانه ساده نیست و در بخش های پایانی طوری تغییر مسیر می دهد که خیلی از حدس ها را به هم می ریزد و کتاب را تا آخر خواندنی نگه می دارد.
| تعداد برگ |
144 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2002 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6220405276 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
کاترین پانکول |
| مترجم |
فرزانه فری |
بد نبود، متوسط.
سه چهار روزه شروع کردم و فعلا راضیم. نثر خیلی روانه و سریع جلو می رود، اما بعضی جاها زیاد تلخ می شود و باید با حال و حوصله خواند. اگر حال روحی حساسی دارید بهتره با فاصله بخونید.
من نسخه کاغذی را گرفتم و طی 5 روز تمامش کردم. کشش داستان بالا بود و بعضی بخش ها واقعا تکان دهنده بود. بعد از تمام شدنش تا چند ساعت تو فکرش بودم.
من معمولا رمان غمگین نمی خوانم ولی این یکی خوب نوشته شده بود و احساساتش مصنوعی نبود. برای کسی که دنبال داستان عمیق و انسانی است پیشنهاد می کنم. با این حال چند جا تکرار حس کردم.
دو هفته است هر روز چند صفحه می خوانم. به نظرم برای هدیه دادن هم خوبه چون متنش ساده و قابل فهمه. فقط اگر دنبال داستان خیلی پرحادثه هستید شاید کند به نظر برسد.
حدود 10 روزه شروع کردم و نصفه ام. نقطه قوتش تصویر سازی و دیالوگ هاست و راحت می شود با شخصیت ها همدلی کرد. ولی بعضی توصیف ها طولانی می شود و حوصله می خواهد.
خیلی غمگین بود ولی دوست داشتنی.
یک ماهه تو رفت و آمد مترو می خوانم و خیلی خوب منو درگیر کرد. نثر روان است و پایان بندی فصل ها آدم را وادار می کند ادامه بدهد. برای کسی که داستان احساسی دوست دارد انتخاب امنی است.
من حدود 3 هفته است دارم می خوانم، هر شب قبل خواب. فضای داستان خیلی واقعی و احساسی است و شخصیت ها خوب ساخته شده اند. فقط بعضی جاها ریتم کند می شود.