اصلا می شود با قطعیت درباره دانیل ایوانویچ یواچف حرف زد؟ همان نویسنده روسی که با اسم های مختلف می نوشت و بیشتر شبیه یک سایه بین آدم ها راه می رفت. ما او را بیشتر با نام دانیل خارمس می شناسیم؛ نویسنده ای که متن های کوتاه و تکه تکه اش بعد از خواندن، یک جور ترس عجیب زیر پوست آدم می اندازد: ترس از کسانی که خارمس را خوانده اند و حتی ترس از کسانی که هنوز سراغش نرفته اند. «امروز چیزی ننوشتم» بیشتر از اینکه یک کتاب معمولی باشد، انگار یک تلنگر است برای اینکه هم بخوانی و هم مدام از خودت بپرسی اصلا چرا داری می خوانی.
خود خارمس اعتقاد داشت متن نباید لزوما معنی سرراست داشته باشد، اما زندگی اش زیر سایه استالینیسم دقیقا تبدیل به جهنمی شد که حتی همین «نوشتن های بی معنی» هم از او دریغ می شد. این کتاب کمک می کند بهتر بفهمیم چطور یک نویسنده می تواند با چند خط ساده، خشونت پنهان دنیا را پرت کند جلوی صورت آدم و در عین حال نشان بدهد کلمه ها چقدر واقعی اند؛ آن قدر واقعی که انگار می شود از روی کاغذ بلندشان کرد و به چیزی کوبید. اگر دنبال ادبیات متفاوت، تلخ و تکان دهنده هستی، این کتاب دقیقا همان تجربه غیرعادی است.
| تعداد برگ |
232 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2007 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002780805 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
دانیل خارمس |
| مترجم |
رضا مرتضوی |
نظرات