«اپرای شناور» اولین رمان جان بارت، نویسنده آمریکایی است؛ داستانی که بیشترش را از زبان خودِ شخصیت اصلی، «تاد اندروز»، می شنویم. روایت روی یک روز خاص تمرکز دارد؛ روزی که تاد وسط فکر و خیال هایش باید چند تصمیم خیلی جدی بگیرد و مدام زندگی را زیر و رو می کند. فضای کتاب رئال است، اما از همان اول مشخص می شود قرار نیست با یک قصه سر راست طرف باشیم؛ بارت با شوخی های ریز و نگاه تیزبینانه اش، ذهن خواننده را درگیر سوال های سنگین می کند.
بارت خودش گفته این کتاب تحت تاثیر حال و هوای اگزیستانسیالیستی بعد از جنگ جهانی دوم نوشته شده؛ یعنی همان حس پوچی و سوال درباره معنی زندگی. تاد یک بار به شکل ناشیانه ای سراغ خودکشی می رود و جان سالم به در می برد، اما مهم تر از آن، دلیل و برهان هایی است که بعدتر برای کنار گذاشتن خودکشی می آورد. او با این ایده کلنجار می رود که اگر هیچ چیز ارزش ذاتی نداشته باشد، پس انتخاب های ما (حتی انتخاب بین زندگی و مرگ) بر چه پایه ای استوار است. «اپرای شناور» کتابی است که هم داستان دارد و هم آدم را مجبور می کند لحظه ای بایستد و به ارزش زندگی از زاویه ای متفاوت فکر کند.
| تعداد برگ |
320 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1956 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643117283 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جان بارت |
| مترجم |
سهیل سمی |
برای کسی که دنبال کتاب ماندگار و متفاوت است انتخاب خوبی است. من بعد از دو هفته هنوز به جمله هایش فکر می کنم. تنها نکته منفی همان پرش های ناشی از سانسور است.
اگر متن اصلی را ندارید ممکن است چند جا سردرگم شوید. من با انگلیسی تطبیق دادم و متوجه حذف ها شدم و کمی ناامید شدم. با این حال خود داستان و سبک نویسنده ارزش خواندن دارد.
یک ماهه آرام آرام می خوانم و هر بار چیز جدیدی کشف می کنم. حس اگزیستانسیال و ابزوردش قوی است و پایان بندی فکر برانگیز دارد. ولی سانسورها گاهی درک صحنه را سخت می کند.
ترجمه اش خیلی روان است.
من نسخه چاپی را برای سفر گرفتم و تو مسیر واقعا سرگرم کننده بود. طنز تلخش باعث می شود کتاب جلو برود و خسته نشوی. ایرادش این است که بعضی بخش ها انگار ناگهان می پرد.
سه روزه تمامش کردم و هنوز درگیر فضای ابزوردش هستم. روایت فنی و دقیق است و شخصیت پردازی خوب پیش می رود. برای کسی که با متن های فلسفی میانه ای ندارد شاید سنگین باشد.
خیلی گیرایی دارد.
اگر دنبال رمان سنت شکن و فکری هستید ارزش خرید دارد. من برای باشگاه کتاب خوانی گرفتم و بحث های خوبی راه انداخت. ترجمه روان است ولی بعضی جاها حس می کنی جمله ها قیچی شده.
دو هفته است دارم می خوانمش و هر شب چند صفحه جلو می روم. نثر طناز و دارک کمدی اش عالی است و ایده پوچی مرگ تا مدت ها در ذهن می ماند. فقط چند جا سانسور خیلی توی ذوق می زند.