کتاب «سایه ها» اثر نیک دریک (انتشارات ققنوس) دومین جلد از یک مجموعه معمایی تاریخی است که خواننده را پرت می کند به مصر باستان، درست وسط روزهای پرتنش سلطنت توت عنخ آمون. داستان درباره راهوتپ است؛ یک کارآگاه باهوش و کله شق که وقتی چند مرگ مشکوک دور و بر دربار اتفاق می افتد، مامور می شود سر از ماجرا دربیاورد. هر چه جلوتر می رود، می فهمد قضیه فقط یک قتل ساده نیست و پای رازهای قدیمی، آدم های بانفوذ و بازی های خطرناک قدرت وسط است.
فضای کتاب پر از دسیسه و کشمکش است؛ از رقابت کشیش های معابد گرفته تا جاه طلبی فرمانده ها و سایه سنگین گذشته آخناتون که هنوز روی سیاست دربار افتاده. راهوتپ باید بین آدم هایی که امروز دوست به نظر می آیند و فردا می توانند خنجر بزنند، مسیرش را پیدا کند و حقیقت را از لابه لای دروغ ها بیرون بکشد. «سایه ها» هم هیجان یک پرونده پلیسی را دارد، هم حال و هوای تاریخی زنده و قابل لمس؛ برای کسی که داستان های معمایی و تاریخ باستان را دوست دارد، انتخاب جذابی است.
| تعداد برگ |
456 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2009 |
| نوع جلد |
سلفونی |
| شابک |
978-6220405214 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نیک دریک |
| مترجم |
جواد سیداشرف |
سه شب پشت سر هم خوندمش و واقعا حس سینوهه رو داشت ولی با گره جنایی درست و حسابی. فضاسازی تاریخی قویه و شخصیت ها باورپذیرن، فقط یکی دو جا ریتم وسط داستان کند میشه.
حدود دو هفته تو رفت و آمد مترو می خوندمش و هر فصل یه سرنخ تازه می داد. تعلیق خوبه و پایان بندی قابل قبوله، اما چند تا دیالوگ خیلی امروزیه.
کشش داستان عالیه.
من دنبال رمان تاریخی با چاشنی جنایی بودم و این یکی جواب داد. توصیف ها زیاد حوصله سر بر نیست و معما مرحله به مرحله باز میشه، فقط اوایلش کمی طول می کشه جا بیفتی.
یک ماهه هر شب قبل خواب چند صفحه می خونم و هنوز خسته نشده ام. نقطه قوتش اینه که هم اطلاعات تاریخی میده هم معما رو جدی نگه میداره، ولی چند شخصیت فرعی اضافه به نظر میرسن.
برای کسی که سینوهه دوست داشته انتخاب خوبیه چون لحن روایی و سفر شخصیت اصلی جذابه. از نظر جنایی هم سرنخ ها منطقیه، فقط کاش ویرایش نگارشی تمیزتر بود.
من سه روزه تمومش کردم و آخرش غافلگیرم کرد. فضای تاریخی خیلی خوب دراومده و حس واقعی بودن میده، برای خرید اگر دنبال داستان پرکشش هستید ارزش داره.
بد نبود ولی من انتظار تعلیق بیشتری داشتم. نیمه دوم بهتر میشه اما شروعش برای من کند بود و یکی دو تا اتفاق قابل حدس بود.
خوب بود.