کتاب «آن گاه که زرتشت سخن گفت» نوشته مری ست تگاست (نشر ققنوس) یک نگاه متفاوت و بحث برانگیز به تاریخ زرتشت و ریشه های اندیشه های دینی دارد. نویسنده می گوید شاید زرتشت خیلی قدیمی تر از چیزی باشد که معمولا شنیده ایم؛ حتی تا حدود ۶۵۰۰ سال پیش از میلاد. او برای این حرف سراغ نشانه های باستان شناسی می رود: نقش و نگارهای روی سفال ها، شکل زندگی در سکونتگاه های اولیه و رد پای کشاورزی و یکجانشینی. ایده اصلی این است که آن دوگانگی معروف نور و تاریکی یا نظم و آشوب، ممکن است از همان دوران نوسنگی در نمادها و تصویرها دیده شده باشد و بعدها در متن های زرتشتی پررنگ تر شده باشد.
البته کتاب طوری نوشته نشده که بگوید همه چیز قطعی است؛ بیشتر شبیه یک دعوت به فکر کردن و دوباره دیدن تاریخ است. ست تگاست سعی می کند از کنار هم گذاشتن متن های مذهبی، سنت های شفاهی و شواهد مادی نشان بدهد شاید «باور» و «ایدئولوژی» فقط نتیجه تغییرات اقتصادی نبوده، بلکه خودش می توانسته موتور تغییرات فرهنگی مثل کشاورزی و زندگی ثابت باشد. خیلی ها هم به این دیدگاه ایراد گرفته اند و می گویند بعضی بخش ها بیش از حد حدس و گمان است یا شواهد کافی برای اتصال مستقیم سفال های نوسنگی به آموزه های زرتشتی وجود ندارد. با این حال اگر به تاریخ ادیان، نمادشناسی، باستان شناسی و پرسش های بزرگ درباره آغاز جهان بینی انسان علاقه داری، این کتاب می تواند حسابی ذهنت را درگیر کند.
| تعداد برگ |
208 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2005 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643119133 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده |
مری ست تگاست |
| مترجم |
شهربانو صارمی |
نظرات