بیشتر تاریخ نگاری های فلسفه آلمان در قرن نوزدهم معمولا روی نیمه اول قرن می ایستند؛ جایی که هگل، ایده آلیسم و رمانتیسیسم پررنگ است. اما فردریک بیزر در کتاب «پس از هگل» می گوید اتفاقا بخش دوم قرن، بعد از مرگ هگل، نه دوره رکود بلکه یکی از پرهیجان ترین و خلاقانه ترین دوره های فلسفه مدرن بوده است؛ چون خودِ این سوال مطرح شد که فلسفه دقیقا چه کاری قرار است انجام بدهد و همین تردیدها راه را برای ایده های تازه باز کرد.
بیزر به جای این که فقط سراغ چند فیلسوف مشهور برود، پنج بحث بزرگ بین سال های 1840 تا 1900 را دنبال می کند: بحران هویت فلسفه، جدال ماتریالیسم، بحث درباره روش و مرزهای تاریخ، مناقشه بدبینی، و جدال «نخواهم دانست» یا همان تاکید بر نادانستنی ها. در کنار چهره هایی مثل شوپنهاور و ویلهلم دیلتای، از متفکرانی هم حرف می زند که کمتر دیده شده اند؛ مثل لودویگ بوشنر، یوگن دورینگ، ادوارد فون هارتمان، هرمان لوتزه، آدولف ترندلنبورگ و حتی دو زن اثرگذار به نام های اگنس تاوبرت و اولگا پوبرت. نتیجه یک روایت تازه و خواندنی از پلی است که فلسفه آلمان را از هگل به قرن بیستم رساند.
| تعداد برگ |
344 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2014 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002784483 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
فردریک بیزر |
| مترجم |
سید مسعود آذرفام |
حدود 3 هفته است می خوانمش و برای مرور فلسفه قرن نوزدهم آلمان خیلی به دردم خورد. توضیح ها درباره کانت تا هگل روان است و ارجاع ها کمک می کند مسیر مطالعه را پیدا کنی.
برای کلاس تاریخ فلسفه دانشگاه گرفتم و بعد از 1 ماه هنوز بهش رجوع می کنم. نقطه قوتش جمع بندی منظم و مثال های کوتاه است، فقط گاهی اسم ها زیاد پشت سر هم می آید و نیاز به مکث داری.
دو ماه است کنار مطالعه هگل ازش استفاده می کنم. فصل بندی خوب و توضیح پیوند ایده ها عالی است، اما فونت نسخه ای که به دستم رسید کمی ریز بود.
اگر دنبال یک راهنمای قابل اتکا برای فلسفه آلمان هستی، انتخاب خوبی است. من برای آماده شدن امتحان از خلاصه ها استفاده کردم و جواب داد.
من تخصصی کار نمی کنم و فقط برای علاقه شخصی خریدم. کلیت جریان ها را خوب می گوید ولی بعضی بخش ها برای مبتدی ها کمی فشرده است.
یک هفته است شروع کردم و فعلا راضی ام. نثرش خشک نیست.
برای کسی که می خواهد بین فیشته و شلینگ و هگل سردرگم نشود خیلی کمک می کند. من حدود 6 هفته باهاش پیش رفتم و نقاط قوتش وضوح و ترتیب تاریخی است.
بد نیست ولی انتظار داشتم درباره نیچه بیشتر باز کند. برای شروع خوب است اما برای جزئیات عمیق تر باید منابع دیگر هم کنار دستت باشد.
خلاصه و مفید.