کتاب «حواستون به پیرزن هایی که از تنهایی پوسیده ن باشه» از ماتئی ویسنی یک (نشر ققنوس) یک مجموعه جذاب از ۱۵ نمایشنامه کوتاهه که با چند تا صحنه ساده و دیالوگ های جمع و جور، مستقیم می زنه به دل حال و روز آدم امروز؛ تنهایی، ترس، فشار زندگی شهری، و حس پوچی ای که گاهی یواشکی می آد سراغمون. ویسنی یک مثل همیشه با ترکیبی از طنز تلخ و نگاه سورئال، کاری می کنه هم لبخند بزنی هم یک لحظه مکث کنی و به چیزی که معمولا نادیده می گیریم فکر کنی.
این نمایشنامه ها توی سه حال و هوا جلو می رن: یک جا درباره مرزها و گیر افتادن بین رفتن و نرفتن حرف می زنن، یک جا سراغ اضطراب و ترس از جمع و فضای باز می رن، و یک بخش هم با فضای بیابانی و خشک، تنهایی و تهی بودن رو مثل یک تصویر واضح می ذاره جلوی چشم. یکی از بخش های به یاد موندنی کتاب، نمایشنامه ایه که توش برای «گدایی کردن» کلاس آموزشی می ذارن و با لحن خیلی رسمی، روش های ترحم گرفتن رو درس می دن؛ خنده داره، ولی پشت خنده اش یک نقد تیز به اقتصاد و روابط قدرت خوابیده. اگر نمایشنامه کوتاه دوست داری و دنبال متنی هستی که هم روان باشه هم چند لایه، این کتاب انتخاب خوبیه.
| تعداد برگ |
116 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2004 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002784568 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
ماتئی ویسنی یک |
| مترجم |
محمد تمدنی |
نظرات