کتاب «میکله عزیز» از ناتالیا گینزبورگ (انتشارات ققنوس) یک متن صمیمی و تاثیرگذار است که در قالب نامه هایی نوشته شده؛ نامه هایی که نویسنده خطاب به همسر از دست رفته اش می نویسد. فضای کتاب خیلی انسانی و نزدیک است، انگار پای حرف های کسی نشسته اید که بدون ادا و اغراق، از دلتنگی، زندگی روزمره بعد از فقدان و چیزهایی که هنوز در خاطرش زنده مانده حرف می زند. نثر گینزبورگ ساده و شفاف است و همین سادگی باعث می شود غم و عشقِ پشت کلمات واقعی تر به دل بنشیند.
این کتاب فقط روایت یک سوگواری شخصی نیست؛ کم کم شما را می برد سمت فکر کردن به اینکه خاطره چطور هم می تواند آرامش بدهد و هم گاهی سنگین باشد، و اینکه عشق بعد از رفتن آدم ها چه شکلی ادامه پیدا می کند. «میکله عزیز» برای کسانی که ادبیات نامه نگارانه دوست دارند، یا دنبال کتابی هستند که آرام و عمیق درباره عشق، مرگ، زمان و یادآوری حرف بزند، انتخاب خیلی خوبی است؛ کتابی که بیشتر از اینکه اشک دربیاورد، همراهی تان می کند.
| تعداد برگ |
224 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1973 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
9789643111809 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
ناتالیا گینزبورگ |
| مترجم |
فریبا عادلی |
ترجمه بهمن فرزانه واقعا روان و خوش خوانه. سه هفته هر شب چند صفحه خوندم و برای کسی که ادبیات نامه نگاری دوست داره انتخاب مطمئنیه.
دو ماهه دارمش و تو مسیر رفت و آمد می خونم. تم سیاسی تو بعضی نامه ها جذابه و باعث می شه داستان فقط عاشقانه نباشه.
برای من که دنبال متن کوتاه کوتاه و تکه تکه بودم عالی بود. نامه ها حس واقعی دارن و سریع وارد حال و هوا می شی.
ترجمه خوبه و لحن شخصیت ها قابل باوره، ولی ریتم بعضی نامه ها کند می شه. با این حال ارزش خوندن داره.
یک ماهه خوندمش و برای استراحت بین کار عالی بود. نقطه قوتش همون فرم نامه نگاری و جزئیات رابطه هاست.
اگر از روایت های کلاسیک خطی خوشتون میاد شاید اولش سخت جا بیفته چون نامه نامه است. اما کم کم گیرایی پیدا می کنه.
من نسخه فرزانه رو ترجیح می دم، جمله ها طبیعی و بدون اداست. فقط بعضی جاها اصطلاحات قدیمی تره و باید با حوصله تر خوند.
خیلی دوستش داشتم.
برای هدیه گرفتم و خودم هم دو هفته ای خوندم. فضای سیاسی بعضی بخش ها خوبه ولی اگر دنبال هیجان زیاد هستید ممکنه کم بیاره.
خوب بود و جمع و جور.