کتاب «به دنبال حسن صباح» نوشته ی یوسف علیخانی (انتشارات ققنوس) سراغ یکی از چهره های پرماجرا و بحث برانگیز تاریخ ایران می رود؛ حسن صباح، همان فرمانروای قلعه ی الموت. روایت کتاب با زبانی روان و خودمانی شما را می برد به اواخر قرن پنجم هجری؛ زمانی که حسن و فداییانش در دژ معروف الموت، اتفاق هایی رقم می زنند که هنوز هم درباره اش حرف و حدیث زیاد است. کنار متن، تصویرهای متنوع هم کمک می کند ماجراها را راحت تر دنبال کنید و فضای آن دوره را بهتر تصور کنید.
داستان از کودکی حسن شروع می شود؛ پسری که مثل بقیه هم سن و سال هایش نیست و با راهنمایی یکی از دوستان پدرش، از ری راهی نیشابور می شود تا پیش امام موفق نیشابوری درس بخواند و آداب زندگی را یاد بگیرد. همان جا با آدم هایی روبه رو می شود که بعدها نقش مهمی در مسیرش دارند. این کتاب یکی از جلدهای مجموعه «به دنبال ...» است و برای کسی که دنبال یک روایت جذاب و خواندنی از زندگی حسن صباح است، انتخاب دلنشینی به حساب می آید.
| تعداد برگ |
136 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2011 |
| نوع جلد |
سلفونی |
| شابک |
9789643115319 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
یوسف علیخانی |
اگر دنبال کتاب تاریخی با لحن داستانی هستید، انتخاب خوبیه.
انتظار تصویرسازی قوی تری داشتم و این بخش کمی ناامیدم کرد. ولی از نظر محتوا و روایت، ارزش خرید داره و برای کسی که می خواد داستانی تاریخ بخونه مناسبه.
من بیشتر برای شناخت دوره حسن صباح گرفتم و کارم راه افتاد. فقط توی بعضی نقل قول ها علامت گذاری و جایگذاری می تونست بهتر باشه.
یک ماهه شب ها قبل خواب می خونم و هر بار چند صفحه جلو می رم بدون خستگی. نقطه قوتش همین نثر ساده و توضیحات تاریخی جمع و جور آخر بخش هاست.
روان و خواندنیه.
معمولی رو به خوب؛ داستان کشش داره ولی بعضی قسمت ها کند می شه. با این حال برای شروع علاقه به تاریخ گزینه بدی نیست.
من دنبال کتاب تاریخی خشک نبودم و این یکی دقیقاً تعادل خوبی داشت. توضیحات آخر هر بخش باعث شد سردرگم نشم و بفهمم هر اتفاق کجا و کیه.
خیلی جذاب بود و من دو روزه تمومش کردم. نثر ساده و تصویرسازی کلی داستان خوبه، ولی طراحی تصویرها داخل کتاب خیلی ابتدایی بود و به دلم ننشست.
برای سفر و رفت و آمد مترو می خوندم، فصل ها کوتاه و خوش ریتمه. اگه مثل من با تاریخ میونه ندارید باز هم می تونه جذبتون کنه.
من حدود یک هفته خوندمش و واقعاً روان و خوش خوان بود. روایت زندگی حسن صباح حالت رمان گونه داره و اون دو صفحه های تاریخ و جغرافیا آخر هر بخش کمک کرد بهتر فضا رو بفهمم. فقط نقل قول ها بعضی جاها دقیق جاگذاری نشده بود.