«خدمتکارها» از کاترین استاکت ما را می برد به می سی سی پی سال ۱۹۶۲؛ جایی که زندگی چند زن با هم گره می خورد. ایبیلین خدمتکاری سیاه پوست است که سال ها عادت کرده فقط کار کند و حرفی نزند، اما کم کم دیگر نمی تواند تلخی و خشمش را قورت بدهد. مینی هم با آن زبان تند و تیزش همیشه دردسر درست کرده و حالا مجبور است رازهایی را که از خانه کارفرمایش دیده، پیش خودش نگه دارد. از آن طرف اسکیتر، دختر سفیدپوست و تازه فارغ التحصیل، بلندپرواز است ولی چون هنوز ازدواج نکرده، از نگاه اطرافیان انگار چیزی کم دارد.
این سه نفر با وجود تفاوت های بزرگشان تصمیم می گیرند کاری کنند که برای آن زمان خطرناک است: نوشتن یک کتاب درباره زندگی واقعی خدمتکارهای سیاه پوست در جنوب آمریکا و رفتارهایی که هر روز تحمل می کنند. همین تصمیم، آرام آرام همه چیز را به هم می ریزد و زندگی خودشان و آدم های دور و برشان را تغییر می دهد. «خدمتکارها» یک رمان پرکشش درباره ترس، شجاعت، دوستی و شکستن مرزهایی است که جامعه بین آدم ها کشیده است.
| تعداد برگ |
664 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2009 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-964-311-997-3 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
کاترین استاکت |
| مترجم |
نسترن ظهیری |
من نسخه چاپی را برای هدیه گرفتم و قبلش خودم چند فصل تست کردم. نقطه قوتش داستان پردازی و همدلی برانگیز بودن شخصیت هاست و آدم را به فکر می برد. اگر بین فیلم و کتاب مردد هستید، به نظرم کتاب کامل تر است.
یک نفس خواندمش.
کتاب خوبیه ولی انتظار اکشن یا هیجان سریع نداشته باشید. من بیشتر برای شناخت فضای اجتماعی آمریکا آن زمان خواندم و راضی بودم. چند جا تکرار حس کردم.
دو هفته ای تمامش کردم و واقعا با شخصیت ها زندگی کردم. توصیف ها آن قدر دقیق بود که بعدا فیلم را دیدم و خیلی چیزها همان بود که توی ذهنم ساخته بودم. تنها ایراد برای من این بود بعضی فصل ها کمی طولانی است.
ترجمه بد نبود ولی چند جمله ها سنگین بود و مجبور شدم دوباره بخوانم. خود داستان جذاب است و آدم را تا آخر نگه می دارد، مخصوصا بخش های مربوط به زندگی خدمتکارها. اگر حوصله موضوعات اجتماعی دارید انتخاب خوبی است.
برای باشگاه کتاب خوانی محل کارمان انتخابش کردیم و کلی بحث خوب راه افتاد. نقطه قوتش نگاه انسانی و چند صدایی بودن روایت است. فقط کاش پاورقی یا توضیح کوتاه برای بعضی اصطلاحات فرهنگی داشت.
خیلی دوستش داشتم.
من بعد از دیدن فیلم سراغ کتاب آمدم و به نظرم کتاب جزئیات و حس بیشتری دارد. حدود یک ماه طول کشید تمامش کنم و اصلا کشدار نبود. ایرادش این بود بعضی جاها ریتم کند می شود.
سه هفته است می خوانم و هر شب چند فصل جلو می روم. فضای دهه 60 و تنش رابطه سفید و سیاه خیلی خوب در آمده و شخصیت پردازی ها دقیق است. ترجمه روان بود، فقط گاهی اسم ها توی ذهنم قاطی می شد.