کتاب «منم کوروش» اثر الکساندر جووی (انتشارات ققنوس) یک رمان تاریخی خوش خوان است که تو را می برد وسط ایران باستان و از زاویه ای داستانی، مسیر زندگی کوروش کبیر را روایت می کند؛ از روزهای شاهزادگی تا تبدیل شدن به فرمانروایی که خیلی ها شیفته شجاعت و کاریزمایش شدند. نویسنده تلاش کرده فضای آن دوران را زنده کند و نشان بدهد کوروش چطور با ایده مدارا و تحمل باورهای مختلف، پایه های یک امپراتوری بزرگ را محکم کرد.
در کنار بخش های تاریخی، داستان با صحنه های نفس گیر جنگ و فتح های مهم مثل بابل و لیدی پیش می رود و در عین حال یک خط عاشقانه احساسی هم دارد که روایت را گرم تر می کند. «منم کوروش» فقط قصه فتوحات نیست؛ درباره این است که همکاری واقعی بین آدم ها وقتی شکل می گیرد که احترام و مدارا جدی گرفته شود، چیزی که هنوز هم به درد امروز ما می خورد.
| تعداد برگ |
392 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2011 |
| نوع جلد |
سلفونی |
| شابک |
9786002780546 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
الکساندر جووی |
| مترجم |
سهیل سمی |
من کمی ناامید شدم چون با انتظار کتاب تاریخی رفتم سراغش و دیدم خیلی جاها تخیلیه. با این حال اگر از اول بدانید رمان است، داستانش سرگرم کننده و پرتعلیق است و می تواند انتخاب خوبی باشد.
برای تاریخ نه، برای رمان بله.
جذاب و سریع خوان.
یک هفته دستم بود و شب ها می خوندم، زبانش روانه و داستان خوب جلو می ره. فقط چند فصل حس کردم زیادی توضیح می ده و می شد کوتاه تر باشه. اگر دنبال یک رمان خوش خوان هستید انتخاب بدی نیست.
من بیشتر به خاطر خط عاشقانه داستان خریدم و راضی بودم، ولی انتظار داشتم روی بعضی روابط بیشتر کار بشه. در کل برای سرگرمی ارزش وقت گذاشتن داره.
برای من که از قبل یک چیزهایی درباره کوروش می دانستم تجربه بهتری بود و راحت تر با فضا ارتباط گرفتم. نقطه قوتش روایت داستانی و قابل دنبال کردن بودنشه، ضعفش هم بعضی جاها تخیل زیاد و دور شدن از واقعیت تاریخی.
من برای رفت و آمد مترو روزی نیم ساعت می خوندم و حدود سه هفته طول کشید. شروعش عالیه و هیجانش خوب حفظ می شه، ولی از اواسط کمی کش دار می شه. اگر حوصله روند آرام رو ندارید شاید اذیت بشید.
سه چهار روزه تمومش کردم چون خیلی پرکشش بود. فقط حواستون باشه رمانه و نباید به چشم منبع تاریخی بخونید.
من نسخه چاپی را یک ماهه تمام کردم، شخصیت پردازی ها جذاب بود و فضاسازی ایران باستان حس خوبی می داد. تنها ایرادش برای من این بود که بعضی دیالوگ ها تکراری می شد. برای کسی که رمان تاریخی دوست دارد پیشنهاد می کنم.
حدود دو هفته هر شب قبل خواب می خواندم، به عنوان رمان خیلی کشش دارد و صفحه ها راحت جلو می رود. فقط چند جا وسط داستان ریتم کند می شود ولی دوباره جمع می کند. اگر دنبال تاریخ دقیق هستید مناسب نیست، برای سرگرمی عالیه.