هوش مصنوعی دیگر فقط یک موضوع علمی تخیلی نیست؛ همین امروز دارد نتیجه بازی ها، کشف های علمی و حتی تمرین های جنگی را عوض می کند. از بردهای غیر قابل باور در شطرنج گرفته تا پیدا کردن سرنخ های جدید در ساخت دارو و پیشی گرفتن هواپیماهای هوشمند از خلبان های باتجربه در شبیه سازی ها، همه چیز نشان می دهد که با یک موج بزرگ طرفیم که آرام آرام وارد زندگی روزمره هم می شود؛ از جستجو و پزشکی تا آموزش و کارهای ریز و درشت دیگر.
کتاب «عصر هوش مصنوعی و آینده ی انسانی ما» نوشته اریک اشمیت (انتشارات ققنوس) به زبان ساده ترسیم می کند که این تغییرات قرار است چه اثری روی فهم ما از واقعیت، سیاست، قدرت، امنیت و شکل جامعه بگذارد. نویسنده با نگاه نقادانه و در عین حال کاربردی، یک جور نقشه راه می دهد تا بفهمیم در این دوره جدید چه فرصت هایی داریم، چه خطرهایی ممکن است سر راه باشد و چطور باید برای آینده ای که شبیه گذشته نیست آماده شویم.
| تعداد برگ |
232 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
2021 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6220404460 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
اریک اشمیت |
| مترجم |
حمیدرضا بیژنی |
جمع و جور و مفید بود برای دید کلی.
من کمی انتقادی ام: از سه چهارم به بعد واقعا حس تکرار داشتم و بعضی جمله های ترجمه گیج کننده بود. مزیتش اینه که ذهن را نسبت به پیامدهای اجتماعی AI حساس می کند. برای خرید، اگر متن های تحلیلی دوست دارید بگیرید.
خوندنش بد نبود، ولی شاهکار هم نیست.
خیلی راضی بودم، مخصوصا مثال های واقعی و نگاه محتاطانه به آینده. سه روزه تمامش کردم چون کشش داشت. اگر دنبال آموزش فنی هوش مصنوعی هستید، این کتاب آن نیست.
ترجمه خوب و قابل پیگیری بود، من با هایلایت کردن جلو رفتم. چند جای کتاب حس کردم متن از انگلیسی خیلی تحت اللفظی شده. در کل ارزش خرید دارد اگر دنبال بحث اخلاق و قانون گذاری هستید.
اگر دنبال کتابی شبیه هراری هستید، احتمالا این یکی کمتر جذب تان می کند. من بعد از 21 درس رفتم سراغش و کندتر پیش رفت. ولی برای آشنایی عمومی با ریسک های هوش مصنوعی بد نیست.
یک ماه طول کشید بخونمش و به نظرم برای تصمیم گیری سیاستی و اجتماعی خیلی خوبه. قوت اصلی: هشدارها درباره اثرات جانبی و نیاز به قواعد روشن. ضعف کوچک: بعضی پاراگراف ها زیادی تکرار می کنند.
من نسخه صفرزایی را در رفت و آمد مترو خواندم و خیلی به دلم نشست. نکته مثبتش اینه که بحث قانون گذاری و پیامدهای ناخواسته را ملموس توضیح میده. تنها ایراد: برخی اصطلاحات فنی معادل گذاری یکنواخت ندارد.
برای من محتوا از اواسط کتاب تکراری شد، انگار یک ایده را با مثال های مختلف می چرخاند. اما دو فصل آخر واقعا جمع بندی خوبی داشت. ترجمه بد نبود، فقط چند جا مبهم بود.
من ترجمه سامان صفرزایی رو حدود دو هفته و هر شب نیم ساعت خوندم. روانه ولی بعضی جمله ها خیلی طولانیه و باید دوباره خوانی کنی. اگر با متن های فلسفی آشنا باشی قابل فهم تر میشه.