کتاب «خواندن در توالت» از هنری میلر (انتشارات ققنوس) یک جور نوشته بامزه و در عین حال جدی درباره رابطه او با کتاب ها و خواندن است. میلر با همان لحن طناز و رک خودش توضیح می دهد چرا این اسم عجیب را برای کتاب انتخاب کرده و اصلا چه نگاهی به مطالعه دارد. اینجا قرار نیست با یک نقد خشک و رسمی طرف باشید؛ بیشتر شبیه گپ خودمانی نویسنده ای است که از تجربه های شخصی اش می گوید و شما را هم وسط ماجرا می کشد.
کتاب از چند بخش تشکیل شده؛ مثلا در بخشی مثل «آن ها زنده بودند و با من حرف می زدند» از کتاب هایی می گوید که روی فکر و زندگی اش اثر گذاشته اند و چرا بعضی نوشته ها انگار به آدم جان می دهند. بعد هم در بخش «خواندن در توالت» سراغ عادت های مطالعه خودش می رود و با نگاه متفاوتش روایت می کند که خواندن در موقعیت های غیر منتظره چه حس و حال و حتی چه تاثیرهایی می تواند داشته باشد. اگر دنبال یک کتاب کوتاه، متفاوت و خوش خوان از دنیای هنری میلر هستید، این یکی انتخاب جذابی است.
| تعداد برگ |
72 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1401 |
| سال انتشار میلادی |
1952 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002783738 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده |
هنری میلر |
| مترجم |
محمدرضا شکاری |
چند فصل اول را خواندم و کنار گذاشتم، حس کردم زیادی کش دار است و با سلیقه ام جور نیست. ولی می دانم برای آدم های اهل مطالعه می تواند جذاب باشد.
اگر دنبال کتابی هستید که هم قصه داشته باشد هم چند لایه معنا، انتخاب بدی نیست. فقط توقع ریتم تند در تمام فصل ها نداشته باشید.
حدود یک ماه طول کشید تا تمامش کنم چون بعضی بخش ها سنگین می شد، اما کلی نکته و جزئیات داشت که ارزش دوباره خوانی دارد. ترجمه خوب کمک کرده بود راحت تر جلو بروم.
بد نبود.
من مجبور شدم برای باشگاه کتابخوانی بخونمش و راستش ارتباط نگرفتم. ایده اش خوب بود ولی اجرای داستان برای من بی رمق بود.
دو روزه خوندم و برای من خیلی سرگرم کننده بود، پایان بندی هم قابل قبول بود. اگر دنبال متن سنگین یا فلسفی هستید شاید آن قدر راضی نشوید.
یک هفته هر شب قبل خواب چند فصل می خواندم و فضای کتاب را دوست داشتم. نقطه قوتش به نظرم شخصیت پردازی و دیالوگ هاست، ولی وسط ها کمی تکرار حس کردم.
ترجمه خیلی تمیز بود.
برای رفت و آمد مترو حدود دو هفته خوندمش، داستان گیرایی خوبی داشت و بعضی جمله ها می ماند تو ذهن. فقط اوایلش کمی کند شروع می شود.
سه روزه تمومش کردم و واقعا لذت بردم، مخصوصا اگه زیاد کتاب خونده باشید کلی ارجاع و لایه دارد. ترجمه هم روان بود و اذیت نکرد.