12
ساعت
:
56
دقیقه
:
18
ثانیه
در «پری فراموشی» همه چیز از جایی شروع می شود که راوی با واقعیتی که دیگران به آن چسبیده اند کنار نمی آید. زمان برای بقیه مثل یک رود آرام رو به جلو می رود، اما برای او انگار برمی گردد و دور می زند. یاد پدر مثل یک گودال تاریک ته دلش مانده؛ همان جایی که مادر از ترس برگشتن خاطره ها، رویش سنگ گذاشته. راوی هم در آخرین لحظه ساعتش را می اندازد توی همان گودال تا یک بند نازک، یک ریسمان خیالی، بین خودش و پدر نگه دارد.
فضای داستان پر از تصویرهای عجیب و شاعرانه است: حفره ای که انگار زنده است و چشمک می زند، ضربان هایی که بیشتر شبیه سم اسب می شوند، و لحظه ای که درست قبل از سقوط، دستی او را می گیرد و روی تن گرم اسبی می نشاند و می برد دور، اما نه آن قدر دور که همه چیز تمام شود. این کتاب روایت کشمکش با خاطره، فقدان و انکار است؛ قصه ای که مرز بین خیال و واقعیت را نرم و لغزان می کند و خواننده را آرام آرام با خودش می کشد داخل جهان خاص فرشته احمدی.
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
حدود دو هفته ست دارم می خونمش. متن روان و مثال ها خوبه و برای کسی که دنبال جمع بندی سریع باشه به درد می خوره.
برای هدیه گرفتم و خودم هم چند فصلش را خواندم. ایده ها کاربردی است و حاشیه نمی رود، ولی کاش فهرست کمی دقیق تر بود.
کیفیت چاپ خوب بود و صفحات چشم را اذیت نمی کند.
سه روزه رسید دستم و این یک هفته هر روز نیم ساعت می خونم. نکته های کلیدی زیاد دارد و برای شروع عالیه، فقط بعضی جاها تکرار حس کردم.
من برای کارم به نکته های عملی نیاز داشتم و این کتاب کمک کرد. فصل بندی منطقیه و مثال ها واقعی به نظر می رسه.
بد نبود ولی انتظار داشتم عمیق تر باشد. برای آشنایی اولیه خوبه نه برای کسی که قبلا زیاد مطالعه کرده.
دو ماهه کنار دستمه و گاهی برمی گردم به بخش های مشخصش. نقطه قوتش اینه که سریع می شه نکته ها را پیدا کرد، اما چند غلط تایپی هم دیدم.
خریدش منطقیه اگر دنبال متن کوتاه و مفید هستید.