21
ساعت
:
19
دقیقه
:
20
ثانیه
کتاب «دلتنگی های نقاش خیابان چهل و هشتم» از جی دی سلینجر (انتشارات ققنوس) در اصل همان مجموعه معروف «نه داستان» است؛ مجموعه ای که بعد از جنگ جهانی دوم اسم سلینجر را حسابی سر زبان ها انداخت. این کتاب 9 داستان کوتاه دارد که لحنشان گاهی شوخ و شهری است و گاهی هم تلخ و تکان دهنده. سلینجر با نگاه دقیق و روایت ساده اما عمیقش، از آدم هایی می گوید که زخم جنگ، تنهایی و سردرگمی را با خودشان این طرف و آن طرف می کشند.
داخل کتاب با داستان هایی مثل «یک روز خوش برای موز ماهی»، «تقدیم به ازمه با عشق و نکبت» و «تدی» روبه رو می شوید؛ هر کدام یک برش کوتاه از زندگی است که تهش چیزی در ذهن خواننده می ماند. از سربازی که بعد از جنگ حال و روز خوشی ندارد تا پسربچه ای عجیب و باهوش که حرف هایش آدم را میخکوب می کند، همه چیز طوری کنار هم چیده شده که هم برای طرفداران سلینجر جذاب است و هم برای کسی که می خواهد با داستان کوتاه های درجه یک شروع کند.
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
سه روزه تمامش کردم، یکی از بهترین مجموعه داستان هایی بود که اخیرا خواندم.
برای هدیه به دوستم خریدم و قبلش خودم چند داستان را خواندم، حس و حال خاصی دارد و نگاه انسانی اش خیلی قوی است. اگر دنبال داستان های پرحادثه هستید شاید کمتر به دلتان بنشیند.
یک ماهه دارم کم کم می خوانم و به نظرم ارزش چند بار خواندن دارد، مخصوصا برای کسی که دنبال داستان های شخصیت محور است. ایراد کوچکش اینه که ریتم بعضی داستان ها کند می شود و شاید همه جذب نشوند.
کتاب خوبیه ولی خیلی سلیقه ایه.
برای مسیر رفت و آمد مترو می خواندم و داستان های کوتاه بودنش خیلی به کارم آمد. نقطه قوتش فضاسازی و دیالوگ هاست، فقط بعضی جاها ارجاع ها و کنایه ها نیاز به حوصله دارد.
موز ماهی واقعا تکان دهنده بود، یک روزه تمامش کردم.