کتاب «نیم طبقه» اولین رمان نیکلسون بیکر است و یک جور داستان متفاوت و ذهنی را جلوی چشم شما می گذارد. ماجرا در ظاهر خیلی ساده است: یک کارمند جوان در وقت ناهار از پله برقی یک ساختمان اداری بالا می رود. اما جذابیت اصلی کتاب اینجاست که نویسنده همان چند دقیقه کوتاه را تبدیل می کند به یک سفر طولانی داخل ذهن شخصیت؛ از خاطره های ریز و درشت گرفته تا فکرهایی که ناگهان جرقه می زنند و ول کن هم نیستند.
روایت کتاب با پاورقی های زیاد پیش می رود؛ پاورقی هایی که گاهی از خود متن هم مفصل تر می شوند و مدام شاخه می زنند به موضوع های روزمره و بامزه: از چیزهایی که آدم موقع ناهار خوردن بهشان فکر می کند تا تغییرات ساده زندگی مثل این که چطور بسته های مقوایی شیر جای شیشه ها را گرفتند. «نیم طبقه» بیشتر از این که دنبال یک قصه پر حادثه باشد، یک جریان سیال ذهن است؛ دقیق، ریزبین و پر از جزئیاتی که باعث می شود اتفاق های معمولی هم تازه و دیدنی به نظر برسند.
| تعداد برگ |
208 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1397 |
| سال انتشار میلادی |
1988 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002784094 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نیکلسن بیکر |
| مترجم |
فرشاد رضایی |
حدود ۳ هفته است می خوانم و واقعا جذبش شدم. روایت روان و فضاسازی قوی دارد و آخر هر فصل آدم را کنجکاو نگه می دارد.
من برای مسیر رفت و آمد روزانه می خوانم، خیلی خوش خوان و سرگرم کننده است. فقط چند جا به نظرم توضیحات اضافی داشت.
پایان بندی واقعا خوب بود و به دلم نشست.
تقریبا یک ماه دستم بود و شب ها قبل خواب می خواندم. شخصیت پردازی و کشش داستان نقطه قوتش است، ولی یکی دو بخش میانی کمی کند پیش می رود.
به نسبت قیمتش ارزش خرید دارد. متن روان است و حس و حال داستان واقعی به نظر می رسد.
من دو روزه تمامش کردم چون نمی شد زمین گذاشت. نقطه قوتش ضرباهنگ و غافلگیری هاست، فقط ای کاش بعضی شخصیت ها بیشتر پرداخت می شدند.
اگر دنبال کتابی هستید که هم سرگرم کند هم فکر آدم را درگیر کند گزینه خوبی است. من برای هدیه هم گرفتم و راضی بودند.
خوب بود ولی شاهکار نه.
حدود یک هفته است شروع کردم و تا اینجا متوسط رو به خوب بوده. شروعش عالی است اما در چند فصل تکرار حس کردم، با این حال ادامه می دهم.