کتاب «ضد واقع گرایی اخلاقی» اثر ریچارد جویس (انتشارات ققنوس) در اصل یک متن جمع و جور اما خیلی راهگشا درباره فرااخلاق است؛ یعنی جایی که به جای این که بپرسیم «چه کاری خوب است؟» می پرسیم «اصلا خوبی و بدی یعنی چه؟» جویس خیلی روشن توضیح می دهد ضد واقع گرایی اخلاقی چه می گوید: این دیدگاه با این ایده مشکل دارد که در جهان «واقعیت های اخلاقی» عینی و مستقل از ذهن وجود دارند. او نشان می دهد بحث فقط یک مدل نیست و چند مسیر متفاوت دارد؛ مثلا بعضی ها می گویند جمله های اخلاقی بیشتر بیان احساس و نگرش اند تا گزارش واقعیت (بیان گرایی)، بعضی دیگر می گویند جمله های اخلاقی از نظر معنا شبیه گزاره اند اما چون واقعیت اخلاقی ای در کار نیست، عملا همه شان غلط از آب در می آیند (نظریه خطا).
نکته جذاب کتاب این است که جویس صرفا دسته بندی نمی کند، بلکه به ایرادها و پرسش های مهم هم جواب می دهد: اگر اخلاق واقعیت عینی ندارد پس اختلاف نظرهای اخلاقی را چطور بفهمیم؟ انگیزه اخلاقی از کجا می آید؟ و آیا می شود بدون تعهد سنگین متافیزیکی، همچنان از زبان اخلاق استفاده کرد؟ این جا ایده «خیال پردازی اخلاقی» پررنگ می شود: این که ما می توانیم طوری از باید و نباید حرف بزنیم که انگار واقعیت اخلاقی وجود دارد، چون در عمل به کارمان می آید، حتی اگر ته دل مان قبول داشته باشیم داستانش واقعی نیست. اگر دنبال یک نقشه راه شفاف از دعوای واقع گرایی و ضد واقع گرایی در اخلاق تحلیلی هستید، این کتاب برای شروع و حتی مرور دوباره، انتخاب بسیار مناسبی است.
| تعداد برگ |
132 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1396 |
| سال انتشار میلادی |
2015 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002783820 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده |
ریچارد جویس |
| مترجم |
مهدی اخوان |
نظرات