کتاب «فلسفه علم اینشتین» نوشته دان هاوئرد (نشر ققنوس) سراغ این می رود که پشت ایده های بزرگ انیشتین دقیقا چه جور نگاه فلسفی ای بوده. هاوئرد خیلی روان توضیح می دهد انیشتین فقط با فرمول و محاسبه جلو نرفت، بلکه مدام درباره معنی «واقعیت»، «دانش» و این که علم چقدر می تواند جهان را درست توصیف کند فکر می کرد. اگر کنجکاوی بدانید بحث های مربوط به زمان و مکان از کجا جدی شد و چرا انیشتین با مفهوم زمان و فضای مطلق کنار نیامد، این کتاب کمک می کند ریشه فکری این تغییر نگاه را بهتر ببینید.
در بخش های مختلف کتاب، نویسنده نشان می دهد ارتباط بین نظریه و تجربه برای انیشتین چقدر مهم بوده و چرا او از نظریه ای دفاع می کرد که هم بشود آن را با مشاهده و آزمایش سنجید و هم چیزی درباره ساختار واقعی جهان بگوید. از نسبیت خاص و عام گرفته تا درگیری های فکری او با بحث های کوانتومی و گفت وگوهای معروفش با چهره هایی مثل بور، همه طوری بررسی شده که بفهمید انیشتین چه طور بین فیزیک و فلسفه پل می زد. نتیجه اش یک تصویر روشن تر از ذهن انیشتین است؛ نه به شکل زندگینامه، بلکه به شکل یک راهنمای جدی و در عین حال قابل فهم برای علاقه مندان فلسفه علم و تاریخ فیزیک.
| تعداد برگ |
83 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1394 |
| سال انتشار میلادی |
2004 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002781574 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده |
دان هاوئرد |
| مترجم |
سعید جعفری (مترجم) |
نظرات