کتاب تاسیان مجموعه ای از شعرهای هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) است که بیشتر در فضای شعر نو و وزن های نیمایی سروده شده اند. این کتاب ۸۷ قطعه شعر کوتاه و خواندنی را کنار هم آورده؛ شعرهایی که ابتهاج در بازه زمانی حدود سال های ۱۳۲۵ تا ۱۳۸۰ نوشته و بعضی هایشان قبلا هم در مجموعه های دیگرش چاپ شده بودند، اما اینجا یک جا و منظم در اختیار شما قرار گرفته اند.
اسم کتاب هم خودش ماجرایی دارد. «تاسیان» واژه ای در گویش گیلکی است و معمولا به حال و هوایی اشاره می کند که بعد از مرگ و لحظه جدا شدن جان توصیف می شود؛ یک جور سکوت و سنگینی عجیب، انگار مرزی بین رفتن و زاده شدن دوباره. همین حس و حال، با فضای بخشی از شعرهای این مجموعه جور درمی آید و عنوان را برای این کتاب خاص و به یادماندنی کرده است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.