کتاب «افلاطون های پست مدرن» اثر کاترین اچ. زاکرت سراغ این ایده می رود که چند فیلسوف مهم قرن نوزدهم و بیستم چطور با افلاطون درگیر شدند و از دل این درگیری به نقد دنیای مدرن رسیدند. زاکرت نشان می دهد نیچه، هایدگر، گادامر، اشتراوس و دریدا هر کدام به شکلی مستقیم یا غیر مستقیم از افلاطون کمک گرفتند تا محدودیت های عقل گرایی مدرن را زیر سوال ببرند و بگویند این مسیر دیگر جواب همه چیز را نمی دهد. در واقع افلاطون برایشان فقط یک فیلسوف قدیمی نیست، بلکه یک نقطه شروع تازه است برای فکر کردن به مسائل بنیادی فلسفه.
در این کتاب می بینید نیچه چرا افلاطون را در بحث نیهیلیسم و ارزش های زندگی دوباره خوانی می کند، هایدگر چطور با برگشتن به ریشه های یونانی و طرح مسئله هستی از کنار افلاطون رد نمی شود، و گادامر چگونه با هرمنوتیک و ایده فهم و تفسیر، گفتگو با متون افلاطونی را ادامه می دهد. از آن طرف اشتراوس با نگاه فلسفه سیاسی کلاسیک دوباره به افلاطون بر می گردد تا درباره سیاست و اخلاق امروز حرف بزند، و دریدا هم با روش ساختارشکنی سراغ متن های افلاطون می رود تا نشان بدهد بعضی دوگانه ها و قطعیت های متافیزیک غربی آن قدرها هم محکم نیستند. اگر دوست دارید پست مدرنیسم را در عمل و در مواجهه با افلاطون بفهمید، این کتاب انتخاب خیلی خوبی است.
| تعداد برگ |
432 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1401 |
| سال انتشار میلادی |
1996 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6225734098 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات